Author Archive Marcel

Kijk eens goed naar deze foto

Bijgaande foto van huisfotograaf Fred Rotgans plaatsten we op de voorpagina van Almere DEZE WEEK. Ze zeggen wel eens dat ‘plaatjes meer doen dan praatjes’ en deze foto is daar een schoolvoorbeeld van. Qua moment, maar ook qua compositie: een prachtfoto.
De nieuwjaarsbijeenkomst van ondernemers en de gemeente is doorgaans tamelijk obligaat. Dit jaar was zanger Ruben Anthony gestrikt en die brak de boel eens lekker los, met als hoogtepunt het verzoek om een ‘selfie’ te mogen maken met de zaal.
Fotograaf Fred Rotgans reageerde alert en greep zijn kans: hij kroop voor de zanger op het podium en maakte een foto van het spontane selfie-moment.

Kijk eens goed

Kijk eens goed hoe alle mensen op het podium zichtbaar plezier beleven aan het spontane moment. Ruben Anthony heeft dit duidelijk vaker gedaan: hij lacht professioneel in de camera van zijn telefoon. Dirigent Hans Welle van het AJSO-orkest kan zijn lol niet op. Hij zakt door zijn knieën om zichzelf niet groter te maken dan het middelpunt: de zanger. Zijn mond staat wijd open van plezier. Presentatrice Estelle Levinson buigt ietsje naar binnen om het groepstafereel ‘klein’ te houden. Haar hoog opgetrokken wenkbrauwen verraden dat ze verrast is door het moment.

Bos bloemen

Danseres Shannon Croes staat aan de zijkant en kadert het frame af met een kleurrijke bos bloemen die uitnodigend op de camera gericht staat. Een vrolijke stip op het plaatje. Burgemeester Franc Weerwind torent hoog boven het gezelschap uit en ‘topt’ de groep in de hoogte af. Veel Almeerders zullen de burgemeester uitsluitend tegenkomen bij plechtige momenten, maar dat hij van oor tot oor kan lachen bewijst deze foto.

Rembrandt

Hier is niets vooropgezet, alles is spontaan en dat straalt er vanaf. Wie goed kijkt ziet uiterst rechts Annemarie Jorritsma vrolijk in haar handen klappen. Maar ook op al die andere gezichten is de verrassing van het moment af te lezen. De sepia-kleur van de menigte contrasteert met de groep op de voorgrond en geeft de foto een Rembrandt -achtige setting.
Ik ben een schrijver, maar weet hoe belangrijk een goede foto is.
En dit is een topfoto.
Chapeau, Fred Rotgans.

Tags, , , , , , , , , , , ,

Red light

Na het vertrek van V&D pleitte ik ooit op deze plek om in het verlaten winkelpand aan de Citadel een Indoor Red Light District te vestigen. Almere heeft immers nog geen rosse buurt en overdekt sekswerkers bekijken zal vast een wereldprimeur zijn.
Maar mijn visionaire genialiteit werd helaas niet op waarde geschat.
In plaats van gezellige rode lampjes koos de gemeente voor het kille Hudson Bay.
En die heeft de deuren nu ook gesloten.
Inmiddels lijkt mij de Zadelmakerstraat ook een betere locatie geworden voor een Almeerse ‘rubberdreef’. Het zal ongetwijfeld drukker worden in dit vergeten straatje. Wie weet wat dat voor gezellige middenstand aantrekt: kroegjes, eetkioskjes, heilsoldaten, condoomshops.
En het V&D-pand dan?
Oudere Almeerders herinneren zich ongetwijfeld nog het voormalige Circus. Dat was een soort overdekt markthalletje dat stond op de plek van het huidige pand dat ook Circus heet.
In het oude Circus zaten kleine winkeltjes als een bakker, toko, vishandel en linnengoedzaak.
Wie in Barcelona de Mercat de la Boqueria heeft bezocht, of Marche Saint-Quentin in Parijs, weet wat ik bedoel.
Dat is toch echt wat anders dan die ondergrondse en uitgestorven FoodPassage in de stad.
Wacht eens even: is dat geen mooie locatie voor het Red Light District?

Tags, , , , , , , , , , , , , , , , ,

Jo

Dit is het verhaal van Jo, ruim 80 jaar oud.
Jo die eens tijdens de Kerstdagen geveld was door de griep.
Zijn vrouw bereidde in de keuken het kerstdiner. Knus en warm.
Maar Jo zag in de hal nog de drie kerstpakketten staan.
Kerstpakketten van het Leger des Heils.
Als heilsoldaat was het Jo zijn taak die pakketten aan behoeftige Almeerders uit te delen.
Hij had er al een flink aantal weggebracht, maar omdat de griep hem geveld had, had hij de kracht niet meer om ook die laatste drie te bezorgen.
Jo kon het niet over zijn hart verkrijgen om straks aan de kerstdis te beginnen in de wetenschap dat drie Almeerse gezinnen het zonder kerstpakket moesten doen.
Juist zij die het zo zwaar hadden konden zo’n extraatje goed gebruiken.
Het eten zou hem niet smaken, het Kerstfeest zou zijn waarde verliezen.
Dus trok Jo zijn jas aan en bezorgde alsnog de pakketten bij de juiste adressen.
Blijdschap had hij in hun ogen gezien.
Rillend van de koorts kwam hij weer thuis en dook zijn bed in.
Nu was het pas écht Kerstmis.
Als iedereen was zoals Jo, waren er in de hele wereld geen rechters meer nodig.
Was er nergens oorlog.

Tags, , , , , , , , , ,

Duister figuur

Het is 19 uur.
Ik zit met mijn zoon voor de tv met een bord op schoot.
We schrikken als er hard op het raam wordt geklopt.
Voorzichtig open ik de voordeur en zie een in donkere kleding gehulde puber met een capuchon over zijn hoofd.
‘Bent u Marcel Beijer?’, vraagt het duistere figuur.
“Dat ligt eraan”, antwoord ik behoedzaam.
Ik heb de laatste anderhalf jaar geleerd op mijn hoede te zijn. Er zijn op de redactie van deze krant, maar ook privé, naar mijn persoontje wat nare mailtjes en bedreigingen gestuurd.
“U schrijft in de krant toch?”, zegt het jongmens.
Ontkennen is zinloos. Toevallig ligt een klauwhamer binnen grijpafstand. Mocht de puber kwaad in de zin hebben, kan ik me verdedigen.
“Gelukkig nieuwjaar namens uw eigen krant!”, zegt het mannetje opgewekt.
Zijn ogen twinkelen vrolijk als hij de krant aan me overhandigt.
Ik haal opgelucht adem en geef de jongen een fooi.
“Maar leg eens uit”, vraag ik. “Waarom klop je op het raam en bel je niet gewoon aan?”
“Misschien liggen er kleine kinderen te slapen”, reageert de jongen. “U zult vast niet blij zijn als ze wakker worden.”
Ik weet even niks te zeggen. Baal van mijn aanvankelijke achterdocht.
“Dankuwel en fijne feestdagen meneer”, zegt de jongen.
Ik sluit beschaamd de deur.

Tags, ,

PvdA-kerstactie

De PvdA-fractie van Almere schenkt haar kerstpakketten aan het Leger des Heils en roept Almeerders op hetzelfde te doen. Dat is toch een aardig gebaar. We maakten er als redactie van Almere DEZE WEEK een onschuldig berichtje van.

Maar de digitale azijnpissers van Almere kunnen het zelfs niet laten deze actie af te branden. De een roept dat ze het beter aan een andere stichting kunnen geven, de ander stelt dat de ‘graaiers van de PvdA’ beter hun wachtgeld of dertiende maand hadden kunnen schenken.
De pijn rond de PvdA zit diep bij sommige Almeerders. Maar in deze kersttijd zou je toch een beetje piëteit verwachten.
Het is kennelijk nooit goed. De digitale klaagmuur die Facebook heet laat zich van de naarste kant zien.

We weten daar als redactie alles van. Sommige PvdA’ers vinden Almere DEZE WEEK een VVD-krantje. Dat mag. VVD’ers en PVV’ers vinden ons vaak een links krantje. Dat mag ook.

Maar iedereen die in en rond het stadhuis actief is wil van de stad het beste maken. De PvdA doet dat met deze mooie actie. Daarom hulde voor de PvdA-actie. Volg hun voorbeeld en schenk je kerstpakket ook aan het Leger des Heils. Wie de actie van de PvdA wil steunen kan contact opnemen met Gerrit Spilt (telefoon: +316 54 61 58 32 of e-mail: bestuur@pvda-almere.nl) zodat hij een afspraak kan maken het pakket op te halen en te overhandigen aan het Leger des Heils

Verward

“Zeg reiziger… weet u de weg naar het Nelson Mensdela-plein?”
De man die me aanspreekt op het busstation draagt een D66-button op zijn jas. De partij die het woord ‘bemanning’ wil vervangen door het genderneutrale ‘bemensing’.
“Bedoelt u mij?”, vraag ik. “‘Want meestal wordt ik aangesproken met ‘meneer.”
“Dat is fout!”, zegt de man. “Want u kunt wel een transgender zijn.”En dan voelde u zich nu gekwetst.”
“Nee hoor.” brom ik. “Ik ben niet zo van de fatsoenspolitie.”
“Niet???”, snuift de man beledigd. “Dan bent u zeker ook tegen het roetveegpieten-quotum?”
“Pardon?”
“Volgt u het nieuws soms niet? Elk beursgenoteerd bedrijf moet straks 30% roetveegpieten hebben. Dat heeft de regering democratisch bepaald. En in het bedrijfsleven moeten vrouwen voortaan gelijk worden gesteld aan werkzoekende sekswerkers met een functiebeperking.”
“Ik denk dat u wat zaken door elkaar haalt.”
“Zeker niet! Als straks op 25 december het Winterfeest is geweest, zullen nieuwe Nederlanders in vuurwerkvrije zones voortaan vegetarische dieren weren uit het circus.”
“Meneer, u spreekt wartaal.”
“Misschien heeft u gelijk, reiziger. Er zijn immers steeds meer verwarde mensen. Maar dat bepaalt u niet. Bij D66 bepalen we dat met een referendum.”
De button denkt even na.
“Of hadden we dat nu juist afgeschaft?”

Tags, , , , , , , , , , ,

Guus!

Als puber speelde ik regelmatig voor Zwarte Piet. Meestal op een Bussumse school.
Zwaaiend met een stevige roe dreigde ik die kleine kakkertjes (blank en zwart) mee in de zak naar Spanje te nemen.
De ouders moesten er toen om lachen. In deze tijd zouden ze me voor de rechter slepen, vrees ik..
Die ‘getraumatiseerde’ kinderen van toen zijn nu overigens best goed terecht gekomen, hoor. Ze verdienen waarschijnlijk allemaal meer dan ik.
Niemand had toen nog problemen met Zwarte Piet. Een lief moedertje van de school had me gitzwart geschminkt, met felrode lippen en blinkende gouden oorringen.
Ik heb overigens geen probleem met roetveegpieten. Alleen lastig als die bij familie of bekenden moeten spelen; ze worden herkend.
Maar goed, dat overkwam me zelf ook eens toen ik als Zwarte Piet bij Nieuwenoord moest spelen. Dat was een centrum in Baarn waar zwakzinnigen woonden.
Mijn oudere broer Guus werkte daar destijds als groepsleider op één van de woonpaviljoens.
Toen ik als Zwarte Piet uit de koets stapte, vielen de bewoners mij enthousiast om de nek.
‘Guus! Onze Guus is er bij!’
Ze wezen naar Zwarte Piet, naar mij.
Ik leek kennelijk zo op mijn broer dat ze door de zwarte façade heen keken.
Je zou het iedereen toewensen.

Tags, , , , , , , ,

De intrigant

Eén van de leukste stripalbums in de Asterix-serie vind ik De Intrigant. De Romeinen zetten daarbij Cassius Catastrofus in, een gluiperd die het handenwrijvend voor elkaar krijgt om mensen tegen elkaar op te zetten. Zelfs de leeuwen in het Colosseum krijgen ruzie wie Catastrofus mag verslinden. Daardoor weet hij te ontsnappen en gaat voor de Romeinen werken. Catastrofus infiltreert in het Gallische dorpje van Asterix. Hij liegt dat druïde Panoramix aan Asterix de formule geleerd heeft van de geheime toverdrank, die hen onoverwinnelijk maakt en dat Asterix de formule aan de Romeinen verkocht heeft.

Succes
De onruststoker lijkt succes te hebben. In het dorpje, dat wij ondertussen allemaal zo goed kennen, vertrouwt niemand elkaar meer. Iedereen krijgt het met elkaar aan de stok. En als ze ruzie maken krijgen de tekstballonnetjes een gifgroene kleur.
Die ruzie is precies wat de Romeinen willen. Dankzij de slinkse Catastrofus denken de Romeinen de ruziënde Galliërs eindelijk onder de duim te krijgen.

Gifgroen
Die gifgroene ruzie-wolkjes zag ik de afgelopen weken ook op social media.
Zou Catastrofus zijn opgedoken en misschien op de achtergrond in de PvdA zitten te stoken?

Afloop
Ik pakte het stripalbum uit mijn boekenkast omdat ik niet precies meer wist hoe het verhaal afloopt. Ik verklap het vast: Panoramix en Asterix brengen redelijkheid terug in het dorpje. Ze vragen om vertrouwen. Dat krijgen ze. Ze bedenken een tegenzet: terwijl Panoramix stiekem de toverdrank maakt doen alle dorpelingen zich voor als slappelingen. Ze weten immers dat de Romeinen toekijken. Die vallen de “weerloze” Galliërs aan , maar worden alsnog in de pan gehakt. Catastrofus wordt met vereende krachten vrolijk het dorp uit gewerkt.
Dan eindigt het verhaal zoals het hoort: een feestmaal in het dorp.
Met zijn allen, in harmonie.

Tags, , , ,

Pieter-Christiaan

Zou prins Pieter-Christiaan misschien zin hebben om de nieuwe PvdA-wethouder in Almere te worden? Hij doet regelmatig mee aan de Almere City Run, dus waarom niet?
Ik leg even uit waarom dat een goed idee is.
Vanwege de stikstof-affaire kan er in Almere uitsluitend weer gebouwd worden als we de uitstoot van stikstof compenseren. Bijvoorbeeld door minder hard te rijden op de A6.
Binnenkort sukkelen we dus met 50 km/u over de snelweg terwijl even verderop, in Zandvoort, de Formule 1-bolides met meer dan 300 km/u over het circuit razen.
Zit daar een logica in?
Nee.
Is daar een reden voor?
Ja!
De eigenaar van het circuit in het natuurgebied aan de kust is namelijk van Koninklijken bloede: Prins Bernhard junior.
En dan kan er ineens een heleboel.
Stikstofaffaire of niet: de Formule 1, het meest milieuvervuilende sportevenement ter wereld, kan gewoon doorgaan in het beschermde duingebied.
Met Pieter-Christiaan als Almeerder gaan er hier dus waarschijnlijk ook deuren open.
De heimachines kunnen uit de mottenballen en we rijden gewoon weer 120 op de A6,
En als neef Willem-Alexander in 2022 de Almeerse Floriade opent geven we alvast te kennen dat we het evenement over tien jaar gewoon nóg een keer willen organiseren!

Tags, , , , , , , , , , , ,

Trein

Ontmoedigd door de parkeertarieven (het werkt, GroenLinks, het werkt!) pakte ik de trein naar Amsterdam.
Ik kan me niet herinneren wanneer ik voor het laatst in zo’n geel vehikel zat, maar de kaartjes waren nog van karton.
Mijn kinderen legden me uit hoe ik online een kaartje moest kopen, waarna een A4-tje met QR-code uit de printer rolde.
Het was spitstijd. Voordat ik het station in kon betreden moest ik de QR-code langs een scanner halen.
Het venstertje was nat van de regen.
Het werkte niet bij de eerste poging, niet bij de tweede, niet bij de derde.
Achter mijn verzamelde een rij geïrriteerde medepassagiers.
Niet bij de vierde, niet bij de vijfde.
‘Je mot dat papiertje een beetje heen en weer schuiven, eikel’.
Ik volgde het commando van de sympathieke vrouw.
De QR-code veranderde in een mistige vlek.
Zuchtend duwde het wicht me opzij, snel glipte ik met haar mee door het toegangspoortje.
Staand in de trein overzag ik mijn reisgenoten. Met dode blikken staarden ze op hun smartphones en lieten zich zwijgend richting de hoofdstad hobbelen.
Ik bekeek mijn A4-tje met de zwarte QR-vlek.
Hoe kwam ik ooit terug in Almere?
Volgende keer weer de auto.

Tags, , , , , , ,