Category Archive Columns

Ik wil…

Zondagochtend. De wethouder zit met zijn gezin aan de ontbijttafel.
“Jongens, we gaan vanmiddag gezellig naar oma Truusje!”
Zijn twee pubers hebben duidelijk geen zin: hij krijgt een dikke middelvinger.
“Luister snotapen”, probeert hij kalm te blijven. “We hebben hier vorig jaar een goed gesprek over gevoerd: elke eerste zondag van de maand gaan we naar oma Truusje. Punt uit.”
“Dat was geen goed gesprek”, zegt de puberzoon. “Je had dat vooraf allang met mama bekokstoofd. Bovendien waren dat afspraken voor 2019. Waarom gaan we in 2020 niet eens naar oma Betty? Die is veel liever.”
“Omdat de erfenis van oma Truusje veel hoger is dan…”
De wethouder krijgt onder tafel een trap van zijn echtgenote.
“…omdat we daar met beide oma’s afspraken over gemaakt hebben.”
De zoon ruikt bloed: “Waarom zijn wij nooit bij die afspraken betrokken?”
De wethouders hoofd loopt rood aan. “Laat ik er geen doekjes om winden: ik wil naar oma Truusje!”
“We kregen op school les over participatie”, mengt de puberdochter zich in het gesprek. “Ik leerde dat een zin die begint met ‘ik wil…’, niet onder participatie valt.
De wethouder staat ziedend van zijn stoel op.
“Ik wil dat je naar je kamer gaat, brutaal nest!”

Tags, , ,

Vierde Rijk

“Landgenoten, welkom bij de partijconferentie 2024 van de nieuw opgerichte NSB Nederland. Overmorgen, twee jaar na de verkiezingen, begint onze grote overval op de vaderlandse democratie.”
– Applaus.
“Dank u, dank u. Wacht nog even met applaudisseren alstublieft. Ik wil graag nog even uitleggen hoe we deze briljante actie gaan uitvoeren.”
– Applaus.
“Zoals bekend hebben we – in voorbereiding op de gemeenteraadsverkiezingen van 2022 – flink geïnfiltreerd bij de politieke partijen in Nederland. Er zitten nu NSB’ers undercover in de Nederlandse gemeenteraden namens de VVD, PVV, maar ook bij de SP, PvdA en zelfs GroenLinks.”
– Gelach.
“Zoals afgesproken zullen zij zich overmorgen gaan afsplitsen van hun fracties en bekendmaken dat ze NSB’ers zijn. Dan hebben de gemeenteraden in ons land in één klap stevige NSB-fracties in de raad. We kunnen de lokale politiek om zeep helpen en verder groeien.”
– Gejuich.
“En zo komt dat Vierde Rijk toch heel dichtbij, mensen.”
– Gejoel.
“Deze actie had niet mogelijk geweest zonder de briljante ingeving van onze toekomstige Almeerse fractie die geïnspireerd raakte door de ommezwaai van Hassan Buyatui die zich van de communistische PvdA afsplitste en verder ging als NIDA.”
– Afkeurend gefluit.
“Natuurlijk. De PvdA en NIDA staan heel ver van ons schitterende gedachtegoed. Maar het leerde ons wel dat je zonder mee te doen aan de gemeenteraadsverkiezingen de democratie kunt omzeilen.”
– Staande ovatie.

Tags, , , , , , , , , , , , ,

Red light

Na het vertrek van V&D pleitte ik ooit op deze plek om in het verlaten winkelpand aan de Citadel een Indoor Red Light District te vestigen. Almere heeft immers nog geen rosse buurt en overdekt sekswerkers bekijken zal vast een wereldprimeur zijn.
Maar mijn visionaire genialiteit werd helaas niet op waarde geschat.
In plaats van gezellige rode lampjes koos de gemeente voor het kille Hudson Bay.
En die heeft de deuren nu ook gesloten.
Inmiddels lijkt mij de Zadelmakerstraat ook een betere locatie geworden voor een Almeerse ‘rubberdreef’. Het zal ongetwijfeld drukker worden in dit vergeten straatje. Wie weet wat dat voor gezellige middenstand aantrekt: kroegjes, eetkioskjes, heilsoldaten, condoomshops.
En het V&D-pand dan?
Oudere Almeerders herinneren zich ongetwijfeld nog het voormalige Circus. Dat was een soort overdekt markthalletje dat stond op de plek van het huidige pand dat ook Circus heet.
In het oude Circus zaten kleine winkeltjes als een bakker, toko, vishandel en linnengoedzaak.
Wie in Barcelona de Mercat de la Boqueria heeft bezocht, of Marche Saint-Quentin in Parijs, weet wat ik bedoel.
Dat is toch echt wat anders dan die ondergrondse en uitgestorven FoodPassage in de stad.
Wacht eens even: is dat geen mooie locatie voor het Red Light District?

Tags, , , , , , , , , , , , , , , , ,

Jo

Dit is het verhaal van Jo, ruim 80 jaar oud.
Jo die eens tijdens de Kerstdagen geveld was door de griep.
Zijn vrouw bereidde in de keuken het kerstdiner. Knus en warm.
Maar Jo zag in de hal nog de drie kerstpakketten staan.
Kerstpakketten van het Leger des Heils.
Als heilsoldaat was het Jo zijn taak die pakketten aan behoeftige Almeerders uit te delen.
Hij had er al een flink aantal weggebracht, maar omdat de griep hem geveld had, had hij de kracht niet meer om ook die laatste drie te bezorgen.
Jo kon het niet over zijn hart verkrijgen om straks aan de kerstdis te beginnen in de wetenschap dat drie Almeerse gezinnen het zonder kerstpakket moesten doen.
Juist zij die het zo zwaar hadden konden zo’n extraatje goed gebruiken.
Het eten zou hem niet smaken, het Kerstfeest zou zijn waarde verliezen.
Dus trok Jo zijn jas aan en bezorgde alsnog de pakketten bij de juiste adressen.
Blijdschap had hij in hun ogen gezien.
Rillend van de koorts kwam hij weer thuis en dook zijn bed in.
Nu was het pas écht Kerstmis.
Als iedereen was zoals Jo, waren er in de hele wereld geen rechters meer nodig.
Was er nergens oorlog.

Tags, , , , , , , , , ,

Verward

“Zeg reiziger… weet u de weg naar het Nelson Mensdela-plein?”
De man die me aanspreekt op het busstation draagt een D66-button op zijn jas. De partij die het woord ‘bemanning’ wil vervangen door het genderneutrale ‘bemensing’.
“Bedoelt u mij?”, vraag ik. “‘Want meestal wordt ik aangesproken met ‘meneer.”
“Dat is fout!”, zegt de man. “Want u kunt wel een transgender zijn.”En dan voelde u zich nu gekwetst.”
“Nee hoor.” brom ik. “Ik ben niet zo van de fatsoenspolitie.”
“Niet???”, snuift de man beledigd. “Dan bent u zeker ook tegen het roetveegpieten-quotum?”
“Pardon?”
“Volgt u het nieuws soms niet? Elk beursgenoteerd bedrijf moet straks 30% roetveegpieten hebben. Dat heeft de regering democratisch bepaald. En in het bedrijfsleven moeten vrouwen voortaan gelijk worden gesteld aan werkzoekende sekswerkers met een functiebeperking.”
“Ik denk dat u wat zaken door elkaar haalt.”
“Zeker niet! Als straks op 25 december het Winterfeest is geweest, zullen nieuwe Nederlanders in vuurwerkvrije zones voortaan vegetarische dieren weren uit het circus.”
“Meneer, u spreekt wartaal.”
“Misschien heeft u gelijk, reiziger. Er zijn immers steeds meer verwarde mensen. Maar dat bepaalt u niet. Bij D66 bepalen we dat met een referendum.”
De button denkt even na.
“Of hadden we dat nu juist afgeschaft?”

Tags, , , , , , , , , , ,

Guus!

Als puber speelde ik regelmatig voor Zwarte Piet. Meestal op een Bussumse school.
Zwaaiend met een stevige roe dreigde ik die kleine kakkertjes (blank en zwart) mee in de zak naar Spanje te nemen.
De ouders moesten er toen om lachen. In deze tijd zouden ze me voor de rechter slepen, vrees ik..
Die ‘getraumatiseerde’ kinderen van toen zijn nu overigens best goed terecht gekomen, hoor. Ze verdienen waarschijnlijk allemaal meer dan ik.
Niemand had toen nog problemen met Zwarte Piet. Een lief moedertje van de school had me gitzwart geschminkt, met felrode lippen en blinkende gouden oorringen.
Ik heb overigens geen probleem met roetveegpieten. Alleen lastig als die bij familie of bekenden moeten spelen; ze worden herkend.
Maar goed, dat overkwam me zelf ook eens toen ik als Zwarte Piet bij Nieuwenoord moest spelen. Dat was een centrum in Baarn waar zwakzinnigen woonden.
Mijn oudere broer Guus werkte daar destijds als groepsleider op één van de woonpaviljoens.
Toen ik als Zwarte Piet uit de koets stapte, vielen de bewoners mij enthousiast om de nek.
‘Guus! Onze Guus is er bij!’
Ze wezen naar Zwarte Piet, naar mij.
Ik leek kennelijk zo op mijn broer dat ze door de zwarte façade heen keken.
Je zou het iedereen toewensen.

Tags, , , , , , , ,

Pieter-Christiaan

Zou prins Pieter-Christiaan misschien zin hebben om de nieuwe PvdA-wethouder in Almere te worden? Hij doet regelmatig mee aan de Almere City Run, dus waarom niet?
Ik leg even uit waarom dat een goed idee is.
Vanwege de stikstof-affaire kan er in Almere uitsluitend weer gebouwd worden als we de uitstoot van stikstof compenseren. Bijvoorbeeld door minder hard te rijden op de A6.
Binnenkort sukkelen we dus met 50 km/u over de snelweg terwijl even verderop, in Zandvoort, de Formule 1-bolides met meer dan 300 km/u over het circuit razen.
Zit daar een logica in?
Nee.
Is daar een reden voor?
Ja!
De eigenaar van het circuit in het natuurgebied aan de kust is namelijk van Koninklijken bloede: Prins Bernhard junior.
En dan kan er ineens een heleboel.
Stikstofaffaire of niet: de Formule 1, het meest milieuvervuilende sportevenement ter wereld, kan gewoon doorgaan in het beschermde duingebied.
Met Pieter-Christiaan als Almeerder gaan er hier dus waarschijnlijk ook deuren open.
De heimachines kunnen uit de mottenballen en we rijden gewoon weer 120 op de A6,
En als neef Willem-Alexander in 2022 de Almeerse Floriade opent geven we alvast te kennen dat we het evenement over tien jaar gewoon nóg een keer willen organiseren!

Tags, , , , , , , , , , , ,

Trein

Ontmoedigd door de parkeertarieven (het werkt, GroenLinks, het werkt!) pakte ik de trein naar Amsterdam.
Ik kan me niet herinneren wanneer ik voor het laatst in zo’n geel vehikel zat, maar de kaartjes waren nog van karton.
Mijn kinderen legden me uit hoe ik online een kaartje moest kopen, waarna een A4-tje met QR-code uit de printer rolde.
Het was spitstijd. Voordat ik het station in kon betreden moest ik de QR-code langs een scanner halen.
Het venstertje was nat van de regen.
Het werkte niet bij de eerste poging, niet bij de tweede, niet bij de derde.
Achter mijn verzamelde een rij geïrriteerde medepassagiers.
Niet bij de vierde, niet bij de vijfde.
‘Je mot dat papiertje een beetje heen en weer schuiven, eikel’.
Ik volgde het commando van de sympathieke vrouw.
De QR-code veranderde in een mistige vlek.
Zuchtend duwde het wicht me opzij, snel glipte ik met haar mee door het toegangspoortje.
Staand in de trein overzag ik mijn reisgenoten. Met dode blikken staarden ze op hun smartphones en lieten zich zwijgend richting de hoofdstad hobbelen.
Ik bekeek mijn A4-tje met de zwarte QR-vlek.
Hoe kwam ik ooit terug in Almere?
Volgende keer weer de auto.

Tags, , , , , , ,

Monopoly

“Tja, je landt precies op Belfort, Loes. Op die duurste straat heb ik drie huizen staan. Dat kost je 120.000 euro.”

– “Zoveel geld heb ik niet meer Julius. Als ik je nu in plaats daarvan de hele wijk Hortus geef?”

“Hortus? Mwah, wat is dat waard?”

– ‘Nu nog helemaal niks. Maar als er straks huizen en hotels op staan dan kan je er flink aan verdienen.”

“Maar je hebt hypotheek genomen op alle straten in Hortus, Loes. Die moet ik dan eerst afkopen als ik ze overneem. Wat kost me dat?”

– “87 miljoen, Julius.”

“87 miljoen voor drie straatjes?”

– “Ik had wat tegenvallers met de kanskaarten. ‘Een vergissing van het Rijk in uw nadeel’, bijvoorbeeld. En ‘Repareer uw huizen’.”

“87 miljoen… pfff…”

– “Op dit moment hè? Als je een beurt wacht, loopt het waarschijnlijk op naar 95 miljoen. Dat stikstofbeleid kan een nieuwe tegenvaller betekenen…”

“Oké, deal. Nu mag ik gooien. Ah, een Kanskaart! Even kijken: ‘U mag de afvalstoffenheffing heffen. U ontvangt van elke Almeerder 26 euro extra.’

– “Dat trek ik niet meer. Mijn batterij is leeg. Je hebt gewonnen.”

“Yes! Ach, je had nog één Algemeen Fonds-kaart niet gebruikt. Welke was dat?”

– “Verlaat Almere zonder te betalen.”

Tags, , , , , ,

Poep

Onlangs schreef ik een column over poep. Hoe ik als kind ervan overtuigd was dat je met één velletje papier je billen moest afvegen. Tot verdriet van mijn moeder die me telkens onder de douche zette.
Een grappige anekdote, dacht ik onschuldig. En bij voldoende lezers bracht inderdaad dat een glimlach om de lippen.
Maar voor drie mensen was de column reden om verontwaardigd in de pen te klimmen. Want ik schreef over poep en dat is kennelijk naast zwarte piet, stikstof en Floriade, een pijnlijk onderwerp. ’Laag bij de gronds!’, schreef een vriendelijke mevrouw.
‘De krant moet een columnist geen ruimte geven om die onzin te schrijven’ vond een lieve meneer.
Tjonge, ik schreef een column.
Over poep.
Poep.
Poep.
Als je het vaker opschrijft is het eigenlijk een heel grappig woord. Ook wanneer je het uitspreekt trouwens: poep. De lucht uit de bollende wangen verlaat de mond, waarbij de lippen van elkaar ploffen.
Mijn moeder – inmiddels overleden – vond poep destijds een vies woord. Wij spraken thuis van ‘drukken’.
Maar tegenwoordig spreekt iedereen over poep.
Ik heb overigens een man gekend die Jan Poepjes heette. Die schaamde zich zo erg voor zijn naam dat hij die liet veranderen.
In Klaas Poepjes.

Tags, , , , ,