Category Archive Columns

Famke Louise

Het schijnt dat de bekende vlogster/zangeres/druiloor Famke Louise in Almere woont.
Mocht je weten wáár, prijs jezelf gelukkig want dan kan je met een hele grote boog om haar heen lopen.
Famke is tegen de corona-maatregelen en liet dat vorige week weten. De hashtag #ikdoenietmeermee sprak de fine fleur (kuch) van Nederland erg aan, ondanks het sterk toenemende aantal corona-besmettingen.
De overheid kritisch volgen: ik hou daarvan, hoor. Dat is mijn vak. Maar er zijn grenzen en die beginnen bij dommigheid.
Dus Famke – mocht je deze column kunnen lezen én ook nog begrijpen: je hebt echt het recht om de corona-maatregelen te negeren, maar blijf alsjeblieft uit mijn buurt. Laat me weten waar je bent, zodat ik tijdig voorzorgsmaatregelen kan nemen.
Nog beter: draag een ikdoenietmeermee-button op je jas zodat iedereen het recht kan gebruiken om afstand van je te nemen. En (om met Rutte te spreken) ‘hou gewoon je bek’ als je onverhoopt zelf in het ziekenhuis komt te liggen, of een geliefde.
Kind, ik hoop echt dat het je bespaard blijft.
Misschien doe je er goed aan uit Almere te verhuizen. Naar Amsterdam bijvoorbeeld.
In beide steden zal het gemiddelde IQ van de bevolking stijgen.

Tags, , , , , , , ,

Strafkamp

Ik teken voor een zonnige vakantiedag, maar de 37 graden die de thermometer aantikte begin augustus in het Veluwse Bos was wat overdreven.
We dronken een borreltje op het terras van het vier sterren-hotel, in afwachting van het eten. Leuk dealtje: twee overnachtingen, één diner.
Allesbehalve leuke kamer: piepklein, zwaar verouderd, geen airco, kapotte jaloezieën en een badkamer waar ik niet blootvoets naar binnen durfde.
Gezien de coronamaatregelen moesten de gasten in tijdsvakken eten.
Een medewerkster riep de namen van de eerste lichting over het terras en gebaarde dat we naar binnen moesten, het restaurant in.
Niemand wilde dat. Binnen was het over de 40 graden.
“Dat moet vanwege de corona”, bitste de medewerkster.
“Vanwege corona kunnen we beter buiten blijven. Dat is veiliger”, riep een gast.
“Nee, want we willen u in gaten kunnen houden – Naar binnen!”
Mopperend gehoorzaamden we. Binnen een kwartier waren bij iedere gast de kleren doorweekt van het zweet.
We lepelden zo snel mogelijk ons eten naar binnen en vluchtten het vier sterren-hotel uit.
Letterlijk.
Liever extra kosten maken in een écht hotel dan nog een nacht in dit vier sterren-strafkamp.
De naam van deze hotelketen?
Ach, kom maar op met die rechtszaak, ik eis toch ook mijn geld terug.
Fletcher !

Tags, , , , , , , ,

Happen

Ik loop in korte broek over de heide als ik een vrouw nader die op een bankje een boek leest.
Een hond, formaat koe, davert wild om haar heen – onaangelijnd.
Terwijl ik de locatie nader, hou ik het vierpotige ongeleide projectiel goed in de gaten.
De vrouw doet dat niet, die is diep verzonken in haar boek.
Ik mag hopen dat ze mijn roman Gouden Bergen leest, maar het zal De Zeven Zussen wel zijn.
Dan galoppeert het kwijlende kalf recht op mij af en springt met zijn natte poten tegen mijn buik aan, om daarna met kracht zijn kop in mijn edele delen te duwen. Vervolgens schraapt het beest met zijn scherpe tanden langs mijn ontblote kuiten.
Het doet zeer.
‘Verdomme, hou je hond eens wat beter in de gaten’, mopper ik.
‘Ach Sheba doet niks hoor’, reageert de vrouw.
Als ik verongelijkt verder loopt merk ik dat er bloed langs mijn kuit sijpelt.
Boos loop ik terug: ‘Nou, jouw Sheba heeft me anders wel mooi gebeten.’
Met een flinke dosis desinteresse bekijkt de vrouw de wond op mijn blote kuit.
‘Dat was geen bijten, dat was happen.’
Ik slaak een moedeloze zucht. Deze verbale strijd ga ik verliezen.
Dit moet een politica zijn.

Tags, , , , , , ,

Tegen

Ik adviseer u deze column uit te printen en ergens op een veilige plek te bewaren.
Ik verklaar hierbij namelijk plechtig dat ik tegen pandemieën ben.
Dat zal u waarschijnlijk op dit moment een biet wezen, want ieder zinnig mens is tegen pandemieën.
Maar ik zeg het toch maar even.
Je weet nooit. Zwarte Piet was vroeger ook geen racist.
Misschien dat pandemieën over tien jaar zo vaak voorkomen dat er telkens positieve gevolgen zijn voor het klimaat, het milieu en effectief of zo.
Dan wil ik tegen die tijd toch iedereen er even op wijzen dat ik in 2020 een column schreef waarin ik verklaarde tegen pandemieën te zijn.
Ik bedoel: pandemieën zijn niet leuk. Er gaan mensen aan dood. We moeten een mondkapje dragen tot er eindelijk eens een vaccin is uitgevonden en je mag onbekenden niet zoenen.
Nou, daar ben ik gewoon héél erg tegen.
Ik ga komende zaterdag met een spanddoek over de Grote Markt lopen. Daarop staat: ‘PANDEMIE – WIL IK NIE’.
Oké, het rijmt niet echt lekker. Maar de boodschap is duidelijk.
En als het in 2030 politiek correct is om vóór pandemieën te zijn, kunnen ze deze column erbij pakken en hoofdschuddend zeggen: die Beijer was ooit tegen pandemieën, de asociaal.

Tags, , , , , , , ,

Kingszen

“En als je de Boer trekt dan is het ‘snake eyes’. Dan moet iedere speler jouw blik ontwijken. Als iemand dat niet doet, moet hij een shotje nemen.”
De spelleider, zo’n 35 jaar jonger dan ik, legt me het kaartspel Kingszen uit.
Vooral populair bij jongeren om zich ‘in te drinken’. Daarbij zuipen ze zich in snel tempo thuis al ladderzat, waardoor ze – later in de uitgaansnacht – geen dure drankjes in de horeca-gelegenheden hoeven te kopen.
Ik luister naar de spelregels met een verbijstering die bij een 59-jarige hoort.
Elke getrokken speelkaart staat voor een opdracht die steeds op hetzelfde neerkomt: je moet een ‘shotje’ drinken.
Of vier shotjes, of negen. Maakt niet uit – als je maar zuipt.
Gelukkig heb ik vooraf met mijn medespelers afgesproken dat ik het spel met kraanwater meespeel.
Flauw misschien, maar ervaring is nu eenmaal de optelsom van gemaakte fouten in je leven.
Terwijl mijn medespelers steeds waziger uit hun ogen kijken, vertellen ze met dubbele tong dat er nog heftiger indrink-spelletjes bestaan dan Kingszen.
Bussen, bijvoorbeeld.
Ik ga het hier niet uitleggen, maar het idee is hetzelfde: je zuipt je alleen nóg sneller laveloos.
Die jeugd van tegenwoordig…
Ik deed in mijn jeugd alleen drankspelletjes met bier.

Tags, , , , , , , , , ,

Waarheid

“Maar waaróm?”, vroeg ik.
De vrouw die tegenover mij aan tafel zat had zojuist een betoog afgestoken dat COVID19 een groots opgezet complot was tegen de mensheid, uitgevonden door Bill Gates die het virus de wereld persoonlijk had ingeslingerd.
De dame snoof. “Zie dan wat er gebeurt. Gates heeft alle overheden in zijn macht. COVID19 bestaat niet, die anderhalve meter is onzin.”
“Maar Bill Gates is schathemeltje rijk”, wierp ik tegen. “Die geeft miljarden aan liefdadigheid. Ziet u hem als een soort boze gek zoals je die wel in Batman- of Supermanfilms ziet?”
Ze boog dichter naar mij toe: “Kijk, nu begin je het te begrijpen”, klonk het fluisterend. “COVID19 bestaat gewoon niet. Ga gerust de kroeg in, knuffel met iedereen die je wilt. Je zult echt niet ziek worden.”
Ik dacht aan alle mensen in de Zorg die zich met ziel en zaligheid hadden ingezet voor mensen die op het randje van de dood balanceerden. De stapels doodskisten in Italië en New York bij uitvaartcentra.
“Sorry, maar ik merk dat ik boos word om uw houding”, zei ik.
Teleurgesteld stond ze op.
“Ik mocht het leren van de engelen. Die hebben mij deze waarheid ingefluisterd. Kennelijk mag u het nog niet leren.”

Tags, , , , , , , , ,

Schoften

Nu er overal standbeelden omver worden getrokken van schoften, laat ik mijn idee varen om ook Almere te verrijken met een standbeeld op de Grote Markt.
Ik dacht daarbij altijd aan een stijlvol beeld van Bonifatius, maar ja: dat is een katholiek dus die heeft waarschijnlijk misdienaartjes misbruikt.
Zo’n schoft verdient geen standbeeld. Religieuze types vallen sowieso af.
Politici ook. Allemaal zakkenvullers, dus schoften.
Een standbeeld voor een zeeheld is al helemaal uitgesloten. Ook al hebben we aan die schoften onze huidige welvaart te danken.
Moeten we dan kiezen voor Nelson Mandela, of Moeder Teresa?
Ho, ho: Mandela verheerlijkte ooit geweld en Moeder Teresa was dikke maatjes met een dictator.
Schofterig!
Ook het vereren van sporters is veel te riskant. Stel, we richten een standbeeld op voor Sven Kramer en over vijf jaar blijkt dat hij uit de dopingpot heeft gesnoept? Dan moet dat beeld van die schoft weer van zijn sokkel.
Zijn er misschien Almeerders van onbesproken gedrag die we kunnen eren? Het mag dus geen politicus, sporter, heilige of andere schoft zijn.
Ik zou het niet weten.
Laten we dan maar géén standbeeld doen, maar een gedenkplaats.
Midden op de Grote Markt.
Het Graf van de Onbekende Schoft.

Tags, , , , , , , , , , ,

Spoor

Ik rij voor de derde keer over het kilometers lange witte verfspoor dat dezer dagen ineens op de A6 richting Lelystad zichtbaar is en wegloopt bij afrit 6.
Ik wil het mysterie achterhalen: welke milieuvervuiler trok dat spoor?
Geconcentreerd zet ik de achtervolging in. De dader moet simpel te achterhalen zijn door domweg het verfspoor te volgen.
Afrit 6… hmmm…. het zal wel een bewoner van een nieuwbouwhuis in Nobelhorst geweest zijn, die een plafonnetje wilde witten.
Maar nee, het spoor buigt naar links. De chauffeur is de Tussenring opgereden. Zou het een bedrijfseigenaar zijn in Tussen de Vaarten?
Ook niet. Het verfspoor loopt verder over de afslag naar de Buitenhoutsedreef en neemt de rotonde bij de Passiebloemweg voor driekwart.
Haha, daar zit vlakbij een politiebureau. Zou een agent een blikkie verf hebben laten omvallen?
Nee, dan zou het spoor op de Giraffeweg linksaf moeten gaan, maar het gaat rechts. Het spoor wordt daar ook wat dikker, kennelijk minderde de verfterrorist hier vaart.
Ja hoor, de chauffeur is duidelijk gestopt op een parkeerplaats bij gezondheidscentrum De Binder aan de Edelhertweg. Daar ligt een flinke plas witte verf.
Oei, de parkeerplek is bestemd voor een arts.
Nou, die heeft wat uit te leggen…

Tags, , , , , , , , , , , , , , ,

Paul McCartney

Ik hoop dat Mother Mary naar me toe wil komen. Want we zitten in times of trouble.
Het Coronavirus heeft namelijk de laatste finesses onder de muzikale opvoeding van mijn kinderen weggeslagen.
Natuurlijk heb ik ze alles bijgebracht over Kansas, met afstand de meest onderschatte band uit de muziekgeschiedenis. Maar ik had ze ook willen meenemen naar het concert van Paul McCartney op 29 mei in het Nijmeegse Goffertpark.
Inderdaad, een rib uit mijn lijf, maar dat had ik er voor over.
Ik heb mijn nageslacht veel geleerd over The Beatles en ze blijken de Fab Four meer te waarderen dan Kansas.

Ik accpeteer knarsetandend dat mijn zoon liever naar Blackbird luistert dan naar Dust in the Wind en mijn dochter Let it Be prefereert boven Carry On Wayword Son.

Dus de kers op de taart was om Paul McCartney in levende lijve te zien optreden. Hun kleinkinderen zullen ooit immers ook weten wie McCartney is, net zoals wij allemaal nog weten wie Bach en Beethoven zijn.

Maar het concert is afgelast vanwege corona. En McCartney is inmiddels 77 jaar, dus de kans lijkt klein dat het er ooit nog van komt.
Een hiaat in mijn opvoeding.
Speaking words of wisdom: let it be.

Tags, , , , , , , , , , , , , , ,

Horieca

Ik hoop dat de winkels snel weer open mogen. Vooral de restaurants. Alleen al omdat ik krankjorem wordt van de deskundigen op tv die het over de ‘Horieca’ hebben. waar toch echt Horéca wordt bedoeld.
Horeca is een afkorting van de (Ho)tel (Re)staurant (Ca)fé-branche, dus waar die mallotige ‘Rie’ in de uitspraak vandaan komt mag Joost weten.
Zelfs import-Italianen spreken niet van een ‘Riestaurant’. Waarom dan HoRIEca?
Misschien is die rare uitspraak wel het gevolg van het feit dat we al zo lang niet meer in een restaurant zijn geweest. Dat we het woord gewoon verleerd zijn.
De tijd dat we ons romantisch tegoed deden aan een culinair meergangen-diner lijkt eeuwen terug. (even vertalen: de tijd dat je je volvrat in een all-you-can-eat vreetschuur lijkt eeuwen terug)
Ik hoop dus dat de restaurants snel weer open gaan. Opdat we weten wat een restaurant is en het woord Horeca weer goed uit leren spreken.
En dan spreken we met zijn allen af dat we voorlopig bij onze lokale ondernemers kopen en niet online te gaan bestellen.
Vooral de biekhandels lijden daaronder. We bestellen ons leesvoer kennelijk allemaal online.
Echt, de biekwinkels hebben het zwaar.
Oeps, ik weet al niet eens meer hoe ik ‘biek’ moet schrijven.

Tags, , , , ,