Tag Archive almere DEZE WEEK

De Voetnooit

Het idee om van De Voetnoot een monument te maken is alsof je een fles cola verkoopt als een peperdure Grand Cru. Alsof bedrijventerrein Gooisekant zich voorstelt als dé toeristische hotspot van Nederland.
Natuurlijk, een monument hoeft niet altijd een pittoresk middeleeuws pandje te zijn en goede huisvesting voor creatieve geesten is zeer belangrijk. 
Maar als er daadwerkelijk zo’n blauw/wit schildje op de gevel van deze betonnen doos komt te hangen, dan vrees ik dat alle eeuwenoude Hanzesteden in ons land een dikke protestbrief gaan schrijven: zijn ze gek geworden in Almere?
Er zijn verdulleme grenzen!
Ik heb begrepen dat architect Tjitte Tichelaar zijn schouders ophaalde toen hij hoorde dat zijn pand wellicht gesloopt zou worden. Hij deed in de jaren ’70 niets anders dan hem werd opdragen: een functioneel pand bouwen met veel inhoud.
Nou, dat heeft hij meer dan voortreffelijk gedaan. Wie de Voetnoot binnenloopt valt direct de grote ruimte op. Chapeau!
Maar die buitenkant… lieve help,  mensen. Café op 2 heeft er werkelijk van alles aan gedaan om de gevel uit het zicht te halen om het terras nog een béétje gezellig te maken.
In Almere verdienen talloze panden het predikaat ‘monument’. 
Maar de Voetnooit.​..

Tags, , , , , , , , , ,

Clubman

Er stond een kist op de middenstip van het stadion. Daarin lag het lichaam van de overleden Henk Couwenberg, erelid van Almere City FC. 
Henk was een echte clubman. Zowel ex-voorzitter als de man die de laatste jaren dinerende businessclubleden verleidde om mee te doen aan de voetbalpoule.
Ooit interviewde ik Henk in zijn huis op een steenworp afstand van het Olympisch Stadion. Hij zei Almere City FC nog altijd als de Zwarte Schapen te zien, de Amsterdamse voorloper van de Almeerse club. Een branieclub van ondernemers rond de Albert Cuyp en doorspekt met Amsterdamse humor. 
Ook bij Henk. 
Maar in dat interview bleek dat er onder zijn grappen een gevoelig mens schuilging. Bij privévragen kon hij soms geëmotioneerd even niets uitbrengen.
Even maar.
Want een paar weken later speelde Henk tijdens een Nieuwjaarswedstrijd weer de clown. Hij trad op als coach van een businessclubteam dat tegen het eerste elftal speelde. Toen de achterstand in de tweede helft fors opliep, liet Henk al zijn wisselspelers warm lopen. 
Telkens als scheidsrechter Jan Keizer niet keek, duwde Henk een warmlopende wisselspeler ongemerkt het veld in. Het duurde zeker een kwartier voordat Keizer door had dat het 11 tegen 17 was. 
Er zal voortaan  flink wat worden afgelachen in de hemel.​

Tags, , , , , , , , , , , , ,

Famke Louise

Het schijnt dat de bekende vlogster/zangeres/druiloor Famke Louise in Almere woont.
Mocht je weten wáár, prijs jezelf gelukkig want dan kan je met een hele grote boog om haar heen lopen.
Famke is tegen de corona-maatregelen en liet dat vorige week weten. De hashtag #ikdoenietmeermee sprak de fine fleur (kuch) van Nederland erg aan, ondanks het sterk toenemende aantal corona-besmettingen.
De overheid kritisch volgen: ik hou daarvan, hoor. Dat is mijn vak. Maar er zijn grenzen en die beginnen bij dommigheid.
Dus Famke – mocht je deze column kunnen lezen én ook nog begrijpen: je hebt echt het recht om de corona-maatregelen te negeren, maar blijf alsjeblieft uit mijn buurt. Laat me weten waar je bent, zodat ik tijdig voorzorgsmaatregelen kan nemen.
Nog beter: draag een ikdoenietmeermee-button op je jas zodat iedereen het recht kan gebruiken om afstand van je te nemen. En (om met Rutte te spreken) ‘hou gewoon je bek’ als je onverhoopt zelf in het ziekenhuis komt te liggen, of een geliefde.
Kind, ik hoop echt dat het je bespaard blijft.
Misschien doe je er goed aan uit Almere te verhuizen. Naar Amsterdam bijvoorbeeld.
In beide steden zal het gemiddelde IQ van de bevolking stijgen.

Tags, , , , , , , ,

Strafkamp

Ik teken voor een zonnige vakantiedag, maar de 37 graden die de thermometer aantikte begin augustus in het Veluwse Bos was wat overdreven.
We dronken een borreltje op het terras van het vier sterren-hotel, in afwachting van het eten. Leuk dealtje: twee overnachtingen, één diner.
Allesbehalve leuke kamer: piepklein, zwaar verouderd, geen airco, kapotte jaloezieën en een badkamer waar ik niet blootvoets naar binnen durfde.
Gezien de coronamaatregelen moesten de gasten in tijdsvakken eten.
Een medewerkster riep de namen van de eerste lichting over het terras en gebaarde dat we naar binnen moesten, het restaurant in.
Niemand wilde dat. Binnen was het over de 40 graden.
“Dat moet vanwege de corona”, bitste de medewerkster.
“Vanwege corona kunnen we beter buiten blijven. Dat is veiliger”, riep een gast.
“Nee, want we willen u in gaten kunnen houden – Naar binnen!”
Mopperend gehoorzaamden we. Binnen een kwartier waren bij iedere gast de kleren doorweekt van het zweet.
We lepelden zo snel mogelijk ons eten naar binnen en vluchtten het vier sterren-hotel uit.
Letterlijk.
Liever extra kosten maken in een écht hotel dan nog een nacht in dit vier sterren-strafkamp.
De naam van deze hotelketen?
Ach, kom maar op met die rechtszaak, ik eis toch ook mijn geld terug.
Fletcher !

Tags, , , , , , , ,

Happen

Ik loop in korte broek over de heide als ik een vrouw nader die op een bankje een boek leest.
Een hond, formaat koe, davert wild om haar heen – onaangelijnd.
Terwijl ik de locatie nader, hou ik het vierpotige ongeleide projectiel goed in de gaten.
De vrouw doet dat niet, die is diep verzonken in haar boek.
Ik mag hopen dat ze mijn roman Gouden Bergen leest, maar het zal De Zeven Zussen wel zijn.
Dan galoppeert het kwijlende kalf recht op mij af en springt met zijn natte poten tegen mijn buik aan, om daarna met kracht zijn kop in mijn edele delen te duwen. Vervolgens schraapt het beest met zijn scherpe tanden langs mijn ontblote kuiten.
Het doet zeer.
‘Verdomme, hou je hond eens wat beter in de gaten’, mopper ik.
‘Ach Sheba doet niks hoor’, reageert de vrouw.
Als ik verongelijkt verder loopt merk ik dat er bloed langs mijn kuit sijpelt.
Boos loop ik terug: ‘Nou, jouw Sheba heeft me anders wel mooi gebeten.’
Met een flinke dosis desinteresse bekijkt de vrouw de wond op mijn blote kuit.
‘Dat was geen bijten, dat was happen.’
Ik slaak een moedeloze zucht. Deze verbale strijd ga ik verliezen.
Dit moet een politica zijn.

Tags, , , , , , ,

Tegen

Ik adviseer u deze column uit te printen en ergens op een veilige plek te bewaren.
Ik verklaar hierbij namelijk plechtig dat ik tegen pandemieën ben.
Dat zal u waarschijnlijk op dit moment een biet wezen, want ieder zinnig mens is tegen pandemieën.
Maar ik zeg het toch maar even.
Je weet nooit. Zwarte Piet was vroeger ook geen racist.
Misschien dat pandemieën over tien jaar zo vaak voorkomen dat er telkens positieve gevolgen zijn voor het klimaat, het milieu en effectief of zo.
Dan wil ik tegen die tijd toch iedereen er even op wijzen dat ik in 2020 een column schreef waarin ik verklaarde tegen pandemieën te zijn.
Ik bedoel: pandemieën zijn niet leuk. Er gaan mensen aan dood. We moeten een mondkapje dragen tot er eindelijk eens een vaccin is uitgevonden en je mag onbekenden niet zoenen.
Nou, daar ben ik gewoon héél erg tegen.
Ik ga komende zaterdag met een spanddoek over de Grote Markt lopen. Daarop staat: ‘PANDEMIE – WIL IK NIE’.
Oké, het rijmt niet echt lekker. Maar de boodschap is duidelijk.
En als het in 2030 politiek correct is om vóór pandemieën te zijn, kunnen ze deze column erbij pakken en hoofdschuddend zeggen: die Beijer was ooit tegen pandemieën, de asociaal.

Tags, , , , , , , ,

Kingszen

“En als je de Boer trekt dan is het ‘snake eyes’. Dan moet iedere speler jouw blik ontwijken. Als iemand dat niet doet, moet hij een shotje nemen.”
De spelleider, zo’n 35 jaar jonger dan ik, legt me het kaartspel Kingszen uit.
Vooral populair bij jongeren om zich ‘in te drinken’. Daarbij zuipen ze zich in snel tempo thuis al ladderzat, waardoor ze – later in de uitgaansnacht – geen dure drankjes in de horeca-gelegenheden hoeven te kopen.
Ik luister naar de spelregels met een verbijstering die bij een 59-jarige hoort.
Elke getrokken speelkaart staat voor een opdracht die steeds op hetzelfde neerkomt: je moet een ‘shotje’ drinken.
Of vier shotjes, of negen. Maakt niet uit – als je maar zuipt.
Gelukkig heb ik vooraf met mijn medespelers afgesproken dat ik het spel met kraanwater meespeel.
Flauw misschien, maar ervaring is nu eenmaal de optelsom van gemaakte fouten in je leven.
Terwijl mijn medespelers steeds waziger uit hun ogen kijken, vertellen ze met dubbele tong dat er nog heftiger indrink-spelletjes bestaan dan Kingszen.
Bussen, bijvoorbeeld.
Ik ga het hier niet uitleggen, maar het idee is hetzelfde: je zuipt je alleen nóg sneller laveloos.
Die jeugd van tegenwoordig…
Ik deed in mijn jeugd alleen drankspelletjes met bier.

Tags, , , , , , , , , ,

Waarheid

“Maar waaróm?”, vroeg ik.
De vrouw die tegenover mij aan tafel zat had zojuist een betoog afgestoken dat COVID19 een groots opgezet complot was tegen de mensheid, uitgevonden door Bill Gates die het virus de wereld persoonlijk had ingeslingerd.
De dame snoof. “Zie dan wat er gebeurt. Gates heeft alle overheden in zijn macht. COVID19 bestaat niet, die anderhalve meter is onzin.”
“Maar Bill Gates is schathemeltje rijk”, wierp ik tegen. “Die geeft miljarden aan liefdadigheid. Ziet u hem als een soort boze gek zoals je die wel in Batman- of Supermanfilms ziet?”
Ze boog dichter naar mij toe: “Kijk, nu begin je het te begrijpen”, klonk het fluisterend. “COVID19 bestaat gewoon niet. Ga gerust de kroeg in, knuffel met iedereen die je wilt. Je zult echt niet ziek worden.”
Ik dacht aan alle mensen in de Zorg die zich met ziel en zaligheid hadden ingezet voor mensen die op het randje van de dood balanceerden. De stapels doodskisten in Italië en New York bij uitvaartcentra.
“Sorry, maar ik merk dat ik boos word om uw houding”, zei ik.
Teleurgesteld stond ze op.
“Ik mocht het leren van de engelen. Die hebben mij deze waarheid ingefluisterd. Kennelijk mag u het nog niet leren.”

Tags, , , , , , , , ,

Positief

Soms is alles gewoon té voorspelbaar: we schrijven met Almere DEZE WEEK een artikel dat Almere een prachtstad is om te wonen. We deden dat als nuancering omdat we als journalisten vaak (als het politieke verslaggeving betreft) de dingen benadrukken die fout gaan. Die berichten worden door social media-gebruikers met graagte opgepikt om hun gal over de stad en het gemeentebestuur te spuwen. Dat mag natuurlijk: ieder zijn mening.
Maar het is jammer dat we wel eens vergeten dat er ook een heleboel goed gaat. En daar schreven we een stukkie over. Gewoon: Almere is een prachtstad. Tel je zegeningen. En ondertussen blijven we de vinger aan de pols houden, zoals altijd.

Grappig

Grappig dat het bericht door mensen gewaardeerd werd. Almeerders die je normaal gesproken niet hoort op Facebook of Twitter. Eigenlijk best jammer. Want op social media laten vooral de schreeuwlelijkerds zich horen.
En dat deden ze ook naar aanleiding van dit onschuldige, positieve stukje. Precies degenen die we in het artikel benoemden: de cynische ex-Floriade wethouder was er als de kippen bij om onze krant op zijn Facebookpagina Almere Verdient Beter (klinkt ook al zo lekker positief) een ‘lokaal sufferdje’ te noemen. Nou, die kunnen we in ons zak steken!
De man heeft geen goed woord over voor zijn opvolgers. Ze kunnen er helemaal niets van, hij deed het allemaal veel beter. (Niet zo netjes overigens, het doet een beetje denken aan Donald Trump).

Schandalig!

Een ander vond het zelfs ‘schandalig’ Stop shaming van critici – is dit wat jullie moeten doen voor het geld nu?
Man oh man.
En natuurlijk kwam iemand ook met de ultieme dooddoener (hou je vast – ik citeer) ‘Er wordt blijkbaar aan alle kanten grof geld uitgegeven door de grootste adverteerder van ons plaatselijke sufferdje om het charme offensief voor de floriade kracht bij te zetten. Wie betaalt bepaalt druip er wel heel erg af in dit stroperige artikeltje.’
Haha, je kon erop wachten. Alsof we de de gemeente nooit kritisch volgen. De man weet wel beter. Maar ja, op Facebook mag je alles roepen wat je wilt, ook al is het niet waar.

Onder de gordel

Nou lig ik niet wakker van zo’n opmerking, maar als zelfs een collega-journalist los gaat vraag je je toch af welke snaar we geraakt hebben met dit onschuldig positieve artikeltje: Wat dit voor iets raars…. dezelfde journalist die bij zijn boekpresentatatie een wethouder had?
Oei, dat is wel erg onder de gordel en ook niet zo sympathiek. Dat heb ik hem inmiddels ook laten weten.

Voorspelbaar

Wat ik zei: soms is alles gewoon té voorspelbaar.

Met de reactie van deze zuurpruimpjes bereikte onze opinie zijn doel: de schreeuwlelijkerds werden voor één keertje zelf overstemd.

Tags, , ,

Schoften

Nu er overal standbeelden omver worden getrokken van schoften, laat ik mijn idee varen om ook Almere te verrijken met een standbeeld op de Grote Markt.
Ik dacht daarbij altijd aan een stijlvol beeld van Bonifatius, maar ja: dat is een katholiek dus die heeft waarschijnlijk misdienaartjes misbruikt.
Zo’n schoft verdient geen standbeeld. Religieuze types vallen sowieso af.
Politici ook. Allemaal zakkenvullers, dus schoften.
Een standbeeld voor een zeeheld is al helemaal uitgesloten. Ook al hebben we aan die schoften onze huidige welvaart te danken.
Moeten we dan kiezen voor Nelson Mandela, of Moeder Teresa?
Ho, ho: Mandela verheerlijkte ooit geweld en Moeder Teresa was dikke maatjes met een dictator.
Schofterig!
Ook het vereren van sporters is veel te riskant. Stel, we richten een standbeeld op voor Sven Kramer en over vijf jaar blijkt dat hij uit de dopingpot heeft gesnoept? Dan moet dat beeld van die schoft weer van zijn sokkel.
Zijn er misschien Almeerders van onbesproken gedrag die we kunnen eren? Het mag dus geen politicus, sporter, heilige of andere schoft zijn.
Ik zou het niet weten.
Laten we dan maar géén standbeeld doen, maar een gedenkplaats.
Midden op de Grote Markt.
Het Graf van de Onbekende Schoft.

Tags, , , , , , , , , , ,