Tag Archive almere

Blanco

Ik dank de goede God op mijn blote knieën dat Nederland het enige land ter wereld is waar op de besturen van de Waterschappen kan worden gestemd.
En geloof me: het gáát woensdag bij de Waterschappen ergens over, mensen.
Denk daar niet te lichtzinnig over.
Natuurlijk zijn er laffe anarchisten die zeggen dat die Waterschaps-verkiezingen zinloos zijn en dat de provincie dat net zo goed lekker zelf moet regelen.
Bah!
We betalen er toch belasting voor?
Nou dan – dan moet er ook gekozen worden.
En het wordt woensdag bovendien nog rete-spannend ook: komen bijvoorbeeld de WWN of AWP in het bestuur?
Het is te hopen, want beide partijen maken zich sterk voor goed grondwater.
Man, man: ik heb geen nagels meer over na al die knetterende debatten van de laatste weken.
Zo heb ik lijsttrekker Tom Vereijken van de VVD schuimbekkend horen pleiten voor stevige dijken, maar ja: Maarten Hofstra van het CDA ging daar dwars tegenin. Briesend eiste hij schoon drinkwater.
Tja, voor beide radicale standpunten is wat te zeggen natuurlijk.
Moeilijk, moeilijk, moeilijk…
Ik denk dat ik maar blanco stem.

Tags, , , , , , , , , , , ,

Spruitjes

Je leeftijd gedeeld door 2.
Dat was de formule die mijn ouders vroeger hanteerden bij het eten van spruitjes.
Was je 12? Dan moest je zes spruiten eten.
Ik kreeg die bittere groenteballetjes uitsluitend doorgeslikt met een flinke laag piccalilly erover.
Spruitjes zouden voor altijd vijandige groenten voor mij blijven, zo nam ik me als kind voor.
Inmiddels weet ik beter: met vijandelijkheid schiet je niets op. In het leven moet je leren slikken, dus ook spruiten.
Maar mijn moeizame relatie met die groente zit toch dieper geworteld dan ik dacht.
De bewoners van Oosterwold stellen namelijk dat de oogst van spruitjes de oorzaak is dat de oplevering van hun bouwkavels flink is vertraagd. De spruitjes moesten eerst geoogst worden, zei de gemeente. Daarna moesten archeologen de landbouwgrond afgraven. En dan dáárna kon er pas gebouwd worden.
Het verhaal is bekend: door de vertraging steeg de grondprijs, de kavels werden bijna twee keer zo duur.
Wel raar: niet één bewoner had een akker met spruitjes gezien. De lap grond lag gewoon braak.
Zie je wel: die smerige, onbetrouwbare spruitjes zijn er de oorzaak dat de grondprijs bijna is verdubbeld.
Ik adviseer de gemeente voor de grondprijs de spruitjes-formule van mijn ouders te hanteren.
Delen door 2.

Tags, , , , , ,

VBOK


Mevrouw Haak-Griffioen is donderdag geïnstalleerd als tijdelijke wethouder voor de ChristenUnie. Wie haar naam in Google intikt wordt veelal doorverwezen naar de site van het Reformatorisch Dagblad. Want mevrouw Haak is heel erg christelijk en voorzitter van de anti-abortusclub VBOK (Vrouwen Baren Onophoudelijk Kinderen).
Ze is militant, zeggen ze. Misschien is ze dus wel bereid de wapens op te pakken om het ongeboren leven te beschermen. Er wordt gefluisterd dat het aantal kinderen in de gemeenten waar ze wethouder was (Woerden, De Bilt) sterk toenam.
Dat maakt mevrouw Haak in mijn ogen tot de meest ideale wethouder voor een kinderrijke stad als Almere.
Hoe meer kinderen, hoe beter.
Condooms worden verbannen, de pil gaat op rantsoen.
En wie zwanger wordt, zal baren.
Het zorgt voor een vrolijke Almeerse geboortegolf. Daardoor blijven onze scholen lekker vol en de stad zal veel eerder het beoogde inwoneraantal van 350.000 inwoners bereiken.
Het is eigenlijk jammer dat mevrouw Haak maar zestien weken in Almere blijft. Dan keert, Deo Volente, Aldrik Dijkstra alweer terug.
En mocht die definitief afhaken dan is er vast wel een ander bestuurslid van de VBOK te vinden die wethouder wil worden.
Of neem iemand van DENK.
Militante allochtonen hebben ook vaak grote gezinnen.

Tags, , , , , , , , ,

Bivakmuts

Pedro de la R. keek nerveus om zich heen. De Torontoweg in Almere Buiten leek verlaten, maar in de verte naderde een auto. Politie?
Zijn maatje Johnny D. maande hem tot kalmte en reikte een zwarte bivakmuts aan.
‘Opzetten, gozer.’
Zelf trok Johnny ook een bivakmuts over zijn hoofd.
‘Niet flippen, gozer. We hebben dit 100 keer gerepeteerd. Herhaal je taken.’
Pedro concentreerde zich: ‘Agressief naar binnen lopen, pistool op de caissière richten en om de buit vragen.’
‘Uitstekend, gozer. Als we de buit hebben rennen we achterwaarts naar buiten, de Landgoederenbuurt in.’
De auto passeerde. Loos alarm.
De twee jongens haalden diep adem, gaven elkaar een ‘boks’ en stormden de winkel binnen.
‘Twee maal de Kipstuk Snackbox of je leven!’, brulde Johnny.
‘Genade! Niet schieten!’, snikte het blonde meisje achter de counter.
‘Vamos – en eh… snel een beetje!’, commandeerde Pedro er stoer achteraan.
Trillend reikte de caissière twee bakjes kipnuggets aan.
Stijf van de adrenaline renden de kompanen de zaak uit.
In de Landgoederenbuurt verscholen ze zich in de bosjes.
‘Serieus, man’ brulde Johnny opgefokt. We hebben een fucking KFC overvallen.’
Hij zag Pedro’s gezicht niet. Het zal vol klodders mayonaise.
‘Wel even je bivakmuts afzetten voordat je eet, gozer.’

Tags, , , , ,

Dennenkoek

Het lijkt erop dat Almere eindelijk een openluchtzwembad gaat krijgen.
Met dank aan atleet Gregor Stam die een succesvolle petitie startte.
Tien jaar geleden pleitte de destijds 12-jarige Jasmijn Rogmans bij de gemeente ook al voor een buitenbad.
Dat werd toen vakkundig in een la gesodemieterd.
Toen ik 12 jaar was ging ik op zomerse dagen vaak op de fiets van Hilversum naar het Baarns Bosbad.
In Hilversum had je zwembad Crailoo, maar dat lag in het verlengde van de vuilstortplaats en was ongeveer even smerig.
Het Baarns Bosbad daarentegen had allure: groene zonneweiden rond helderblauw chloorwater, midden in een indrukwekkend bos.
Voor anderhalve gulden kon je de hele dag naar mooie meisjes in bikini kijken en een dennenkoek kopen voor 35 cent.
En… oh ja… je kon er ook nog zwemmen.
Dat kon ik niet.
Gooi mij in het water en ik zink als een baksteen naar de bodem, al heb ik zes zwembanden om.
Maar de herinnering aan het Baarns Bosbad is een plezierige.
Een ervaring die ik ook de Almeerse jongeren gun.
Dus: kom op met dat open luchtbad, gemeente.
Liefst midden in het bos, met groene zonneweiden.
Dan noemen we het ‘Bosbad Jasmijn’.
En we gaan er dennenkoek verkopen.

Tags, , , , , , , , ,

Top 2000

In deze laatste weken van het kalenderjaar is de Top 2000 een wandeling langs ‘memory lane’, waarbij iedere stap je een beetje terugzet in je eigen leven: de eerste kus (Ik Weet Niet Hoe van Benny Neyman), een moeilijk afscheid (Old and Wise – Alan Parsons Project), het eerste liefdesverdriet. (Griechischer Wein – Udo Jurgens)
U merkt: mijn muzieksmaak was als puber duidelijk nog niet zo ontwikkeld en deze platen, met uitzondering van Old and Wise, komen dan ook niet in mijn Top 2000-keuzelijst voor.
Het eerste nummer dat ik standaard op mijn keuzelijst zet is Dust in the Wind van Kansas. In 1978 zorgde dit nummer ervoor dat ik fan werd van deze band. Het lied komt me onderhand de oren uit, maar toch ‘beloon’ ik het nummer jaarlijks omdat het in mijn puberteit mijn muzieksmaak in gang zette. 
Je muzikale smaak wordt in de tijd gevormd, zeggen ze. Naarmate je ouder wordt, worden die muzikale herinneringen steeds minder belangrijk.
Toch is het dezer dagen een aardig tijdverdrijf om voor jezelf na te gaan welke (titel van een) plaat, het jaar 2018 voor jou samenvat. 
Voor mij is dat I’m still standing van Elton John.
En voor jou?
Fijne feestdagen!

Tags, , , , , , , , , , , , ,

Hesjes

De gele hesjes veroveren niet alleen Frankrijk, maar ook België en zelfs Almere.
De PVV-fractie droeg ‘uit solidariteit’ gele hesjes tijdens de raadsvergadering.
Maar eigenlijk mag dat niet. In de raadszaal is het namelijk verboden om uitingen van protest doen.
Tenzij het je raadslid bent en kan praten: ‘veurzitter… ik ben tegen!’
Maar als iemand uit het publiek een spandoek met ‘ik wil vrede’ mee de raadszaal inneemt, wordt hij door de beveiliging subiet op de keien van het Stadhuisplein gesodemieterd.
‘Ik wil vrede’ is namelijk een keihard protest tegen oorlog.
Mag niet.
Een t-shirt met bijvoorbeeld het logo van Nike of een hippe tekst als ‘Fuck Friday’ mag weer wel.
Alhoewel je dat toch ook zou kunnen opvatten als een protest.
Burgemeester Franc Weerwind wilde niet kinderachtig doen en liet de solidaire PVV’ers lekker zitten met hun gele hesjes aan.
Ze haalden de Telegraaf ermee, dus was het nieuws.
Die PVV’ers weten hoe publiciteit werkt. Slim gedaan.
Ik ben eigenlijk juist vóór protestuitingen in de raadszaal. Ik hoop zelfs dat de burgemeester consequent deze uitingen blijft toestaan.
Ik kan niet wachten tot een politieke partij zich solidair verklaart aan de Naturistenvereniging of de VVBBM (Vereniging Van Blote Beeldschone Mannequins).

Tags, , , , , , , , , , , ,

Reerug

Dikke kans dat veel Almeerders zich tijdens de komende kerstdis tegoed kunnen doen aan een overheerlijk stuk reerug.
Dat hebben we te danken aan de rechter die vorige week oordeelde dat de reeën in Oostvaardersplassen mogen worden afgeschoten.
Er zit nog één kink in de kabel: op 29 november volgt nog een rechtszaak tegen de verleende vergunning om de dieren te mogen schieten.
Maar dat is waarschijnlijk een formaliteit. Dus kunnen de jagers ruim op tijd het natuurgebied in om de reeën af te schieten ten faveure van onze kerstdis.
Dasher – pang!
Dancer – pang!
Prancer, Vixen, Comet – pang, knal, pang!
Cupid, Donder, Blitzen – pang, kaboem, pang!
en natuurlijk… Rudolph – pang! –  tussen de ogen.
Het mooie is dat het geschoten wild ter consumptie wordt aangeboden aan de lokale consument.
Dus geen co2-uitstotende vrachtwagens die met het vlees naar Duitsland of Polen rijden.
Nee, het komt gewoon bij de lokale slagers, poeliers en supermarkten te liggen.
Geloof me, het wordt heerlijk vlees: die dieren hebben een fantastisch leventje gehad in de vrije natuur. Dat komt de smaak ten goede.
Zielig? Ach, voor bleekneuzige vegetariërs misschien.
En dierenliefhebbers die teveel Disney-films hebben gezien.
Ik adviseer er een lichtzoet cranberrysausje bij te serveren tijdens het kerstmaal.

Tags, , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,

I amsterdam

GroenLinks Amsterdam wil af van de iconische letters I amsterdam, die onder meer op het Museumplein te vinden zijn.
Ze zijn van kunststof, dus het zal wel niet milieuvriendelijk zijn, of zo.
Misschien goed als de Almeerse GroenLinks-wethouder Jan Hoek zijn partijgenoot en burgemeester Femke Halsema van Amsterdam even belt met de vraag of Almere de letters I amsterdam kan overnemen.
Het zal drommen toeristen naar onze stad lokken.
Want weten die toeristen veel. Die lezen in de vakantiebrochures dat er een Amsterdam Beach bestaat (Zandvoort) en dat het Muiderslot Amsterdam Castle heet.
Waarom zullen we niet in de brochures gaan melden dat er ook een Amsterdam Music District bestaat? En een Comic Heroes District? En dat je bij een bezoek aan de Eastsailers Pissing oog in oog staat met heckrunderen, konikpaarden en edelherten?
Geloof me: de Japanners zijn niet meer weer weg te sláán uit de Muziekwijk, Stripheldenbuurt en Oostvaardersplassen.
En ze maken nietsvermoedend selfies bij de iconische letters I amsterdam.
Als we beloven om in de buurt van die letters geen vuurwerk af te steken, gaat de Almeerse GroenLinks-fractie vast akkoord.
En als Amsterdam terugkrabbelt, dan bellen we gewoon naar Hollywood.
Misschien wil GreenLeft in Los Angeles ook wel van die beroemde letters af.

Tags, , , , , , , , , , , , , , , , , , ,

Bladerdek

Ik ben terug van een weekje in het Brabantse Vlierden waar ik werkte aan mijn tweede roman.
De herfst is in het bosrijke bungalowpark al veel verder dan in Almere. De wandelpaden zijn nauwelijks meer te zien door de dikke laag prachtig gekleurde bladeren.
Als ik op vrijdag uitcheck staat een moeder met haar dochtertje voor de balie.
“Ik ben mijn looppony kwijt”, snikt het kindje tegen de baliemedewerkster. “Heeft u hem soms gevonden?”
De medewerkster haalt onder de balie een knalroze pony op wieltjes tevoorschijn.
Het meisje is zielsgelukkig. Ze danst en springt door de lobby.
Dan ben ik aan de beurt.
“Zo’n knalroze pony is ook niet zo lastig te vinden tussen die bladeren’, open ik het gesprek.
De medewerkster lacht instemmend. “U wilt uitchecken?”
Ik leg de sleutel van de gehuurde bungalow op de balie. “Ik moet me wel verontschuldigen want ik ben het labeltje kwijtgeraakt waar het huisnummer van de bungalow op staat. Ik heb nog gezocht op de parkeerplaats maar het is piepklein.”
Het meisje duikt weer onder de balie en haalt traag een lichtblauw labeltje tevoorschijn.
“Was het nummer 64 misschien?”, moet ze zelf hard lachen.
“Hoeveel bladeren er ook liggen: wij vinden hier alles, meneer.”

Tags, , , , , , , , ,