Tag Archive almere

Esplanade

Toen ik voor het eerst de plannen voor de huidige Esplanade onder ogen kreeg, moest ik denken aan het Golden Gatepark. Goed, dat is ettelijke malen groter dan ons stadsplein aan het Weerwater, maar met die brede stroken asfalt tussen het groen was het stadspark van San Francisco mijn eerste associatie. Het park was in 1967 het centrum van de ‘Summer of Love‘. Hippies liepen er half naakt rond, rookten er pretsigaretten en vreeën zonder schaamte in groepsverband in het gras.
De eerste keer dat ik het Golden Gate Park bezocht was op een zondagmiddag in 1995 en was het park het decor van keurige gezinnen die in het gras picknickten en werden de asfaltstroken benut door jongeren die, dansend op het geluid van beatboxen, ook erg hip waren.

NRC
Kwaliteitskrant NRC maakte vorige week gehakt van de Esplanade. Ze beschreven het plein in een recensie, een oordeel dus, in de rubriek Beeldende Kunst. Grappig geschreven, zeker. Maar een beetje flauw is het wel. Het is het framen van Almere als saaie en suffe slaapstad, zoals je dat eind vorige eeuw vaak zag gebeuren. Kijk ook maar goed naar de foto’s die NRC bij de recensie plaatst: de bomen op het plein zijn bewust buiten beeld gelaten, het asfalt glimt van de regen en ik verdenk de afdeling ‘beeldbewerking’ ervan dat ze wolken boven de gebouwen wat donkerder hebben gemaakt: op het gebouw zelf reflecteert het zonlicht namelijk in de ramen.

Flauw
Bovendien is het flauw omdat de Esplanade nog niet geheel voltooid is. Smaken verschillen, dat is waar, maar laten we eerst eens afwachten hoe de Esplanade wordt benut als corona voorbij is, als er weer meer mensen op straat zijn en het zonnetje gaat schijnen.
In het najaar (voor de tweede golf aanbrak) kon je al zien dat het plein drukker bevolkt was dan vroeger. En dan kan het zomaar zijn dat de Esplanade bevolkt wordt door snackende mensen in het gras, rollerskatende jongeren op het asfalt en misschien breekt er, na de corona-beperkingen, wel weer een zomer aan waarin iedereen uitbundig van de herwonnen vrijheid geniet. En brekt een Summer of Love aan. Zal de NRC dan het lef hebben om terug te komen?

Golden Gate Park in de Summer of Love

Tags, , , , , , , ,

Prachtnaam

Theaterbezoekers moesten jarenlang met het schaamrood op de kaken zeggen dat ze voorstellingen in ‘KAF’ gingen bekijken.
Maar de nieuwe directie heeft nu ook eindelijk beseft dat KAF de meest fantasieloze naam ooit is.
Het schijnt dat de bedenker inmiddels per fiets verbannen is naar China. Een veel te milde straf, als je het mij vraagt.
De nieuwe naam is nu: Kunstlinie.
Dat klinkt ook niet echt gezellig, vind ik.
‘Ik ga vanavond naar de Kunstlinie’
‘Waar ligt dat?’
‘Ergens bij Waterloo, denk ik. Achter de gevechtslinie.’
Nee, Kunstlinie klinkt zo kil dat je tong bevriest bij het uitspreken.
Je zou toch verwachten dat de creatievelingen in die blokkendoos aan het Weerwater iets originelers kunnen bedenken.
De Roestbak in Haven was een leuke naam. En in onze hoofdstad, 30 kilometer verderop, weten ze er ook wel raad mee: Carré, Brakke Grond, Frascati, Paradiso, Rode Hoed.
Leuke namen, soms vernoemd naar een persoon, zoals DeLaMar.
‘Kan niet’, zeggen ze in Almere. ‘Want de Kunstlinie is méér dan alleen een theater,’
Onzin. In Lelijkstad hebben ze hun kunstencentrum ‘Agora’ genoemd.
Mooi toch?
Waarom kiest Almere niet voor een naam met warmte en historie?
Het Purvis Theater.
Prachtnaam!

Tags, , , , , , , , , , , , , , , , , ,

De Voetnooit

Het idee om van De Voetnoot een monument te maken is alsof je een fles cola verkoopt als een peperdure Grand Cru. Alsof bedrijventerrein Gooisekant zich voorstelt als dé toeristische hotspot van Nederland.
Natuurlijk, een monument hoeft niet altijd een pittoresk middeleeuws pandje te zijn en goede huisvesting voor creatieve geesten is zeer belangrijk. 
Maar als er daadwerkelijk zo’n blauw/wit schildje op de gevel van deze betonnen doos komt te hangen, dan vrees ik dat alle eeuwenoude Hanzesteden in ons land een dikke protestbrief gaan schrijven: zijn ze gek geworden in Almere?
Er zijn verdulleme grenzen!
Ik heb begrepen dat architect Tjitte Tichelaar zijn schouders ophaalde toen hij hoorde dat zijn pand wellicht gesloopt zou worden. Hij deed in de jaren ’70 niets anders dan hem werd opdragen: een functioneel pand bouwen met veel inhoud.
Nou, dat heeft hij meer dan voortreffelijk gedaan. Wie de Voetnoot binnenloopt valt direct de grote ruimte op. Chapeau!
Maar die buitenkant… lieve help,  mensen. Café op 2 heeft er werkelijk van alles aan gedaan om de gevel uit het zicht te halen om het terras nog een béétje gezellig te maken.
In Almere verdienen talloze panden het predikaat ‘monument’. 
Maar de Voetnooit.​..

Tags, , , , , , , , , ,

Clubman

Er stond een kist op de middenstip van het stadion. Daarin lag het lichaam van de overleden Henk Couwenberg, erelid van Almere City FC. 
Henk was een echte clubman. Zowel ex-voorzitter als de man die de laatste jaren dinerende businessclubleden verleidde om mee te doen aan de voetbalpoule.
Ooit interviewde ik Henk in zijn huis op een steenworp afstand van het Olympisch Stadion. Hij zei Almere City FC nog altijd als de Zwarte Schapen te zien, de Amsterdamse voorloper van de Almeerse club. Een branieclub van ondernemers rond de Albert Cuyp en doorspekt met Amsterdamse humor. 
Ook bij Henk. 
Maar in dat interview bleek dat er onder zijn grappen een gevoelig mens schuilging. Bij privévragen kon hij soms geëmotioneerd even niets uitbrengen.
Even maar.
Want een paar weken later speelde Henk tijdens een Nieuwjaarswedstrijd weer de clown. Hij trad op als coach van een businessclubteam dat tegen het eerste elftal speelde. Toen de achterstand in de tweede helft fors opliep, liet Henk al zijn wisselspelers warm lopen. 
Telkens als scheidsrechter Jan Keizer niet keek, duwde Henk een warmlopende wisselspeler ongemerkt het veld in. Het duurde zeker een kwartier voordat Keizer door had dat het 11 tegen 17 was. 
Er zal voortaan  flink wat worden afgelachen in de hemel.​

Tags, , , , , , , , , , , , ,

famke louise en diederik gommers

Respect voor Famke Louise

Ik heb vorige week een pittige column geschreven over Famke Louise en haar onbezonnen actie #ikdoenietmeermee waarbij ze niet meer wilde meedoen aan de corona-maatregelen.
Sommige mensen vonden mijn column flauw. Iedere columnist viel het meisje aan, waarom ik dan ook nog?
Nou, simpel: Famke Louise is Almeerse. Ze is één van ons en misschien leest ze de column wel als ze na een optreden in de bank ploft, of vult ze haar kattenbak ermee. (ik hoor trouwens heel vaak dat mijn column uitermate geschikt is als kattenbakvulling – ik zou er geld voor moeten vragen).

Diederik Gommers
Woensdag was Famke Louise te gast bij Diederik Gommers, voorzitter van de Nederlandse Vereniging voor Intensive Care (NVIC), die de moeite nam haar bij te praten over de keiharde feiten van het coronavirus. Niemand is blij met de maatregelen, maar soms is er even geen keuze. Nog even doorbijten, hopelijk komt er snel een vaccin.
Ik neem aan dat onze beroemde vlogster goed geluisterd heeft naar Gommers. In ieder geval vind ik het heel stoer dat ze – na alle kritiek – die stap heeft genomen.

Flapdrol Willem Engel
Dat geeft aan dat ze misschien té snel geluisterd heeft naar flapdrollen als Willem Engel en de C-artiesten die deze malloot van ‘viruswaarheid’ volgen.
Famke Louise bewijst met deze actie dat ik haar onterecht druiloor noemde. Famke Louise is geen C-artiest.
Ze is top!

Tags, , , , , , , ,

Famke Louise

Het schijnt dat de bekende vlogster/zangeres/druiloor Famke Louise in Almere woont.
Mocht je weten wáár, prijs jezelf gelukkig want dan kan je met een hele grote boog om haar heen lopen.
Famke is tegen de corona-maatregelen en liet dat vorige week weten. De hashtag #ikdoenietmeermee sprak de fine fleur (kuch) van Nederland erg aan, ondanks het sterk toenemende aantal corona-besmettingen.
De overheid kritisch volgen: ik hou daarvan, hoor. Dat is mijn vak. Maar er zijn grenzen en die beginnen bij dommigheid.
Dus Famke – mocht je deze column kunnen lezen én ook nog begrijpen: je hebt echt het recht om de corona-maatregelen te negeren, maar blijf alsjeblieft uit mijn buurt. Laat me weten waar je bent, zodat ik tijdig voorzorgsmaatregelen kan nemen.
Nog beter: draag een ikdoenietmeermee-button op je jas zodat iedereen het recht kan gebruiken om afstand van je te nemen. En (om met Rutte te spreken) ‘hou gewoon je bek’ als je onverhoopt zelf in het ziekenhuis komt te liggen, of een geliefde.
Kind, ik hoop echt dat het je bespaard blijft.
Misschien doe je er goed aan uit Almere te verhuizen. Naar Amsterdam bijvoorbeeld.
In beide steden zal het gemiddelde IQ van de bevolking stijgen.

Tags, , , , , , , ,

Gouden bergen gelanceerd

Mijn nieuwe roman Gouden bergen kent een vliegende start. Niet alleen de verkoop gaat lekker, ook krijgt het boek aandacht in kranten, radio en internet. In bijna alle recensies krijgt het boek een waardering van 5 sterren. Ook bijvoorbeeld van de lokale dagbladen als Haarlems Dagblad, Noordhollands Dagblad, Leidsch Dagblad en de Gooi- en Eemlander.

Hilde van Garderen neemt eerste exemplaar in ontvangst.

De presentatie op 8 juli was al een speciale gebeurtenis. Het eerste exemplaar mocht ik overhandigen aan de Almeerse wethouder Hilde van Garderen (Cultuur). In restaurant Dubbel Op op stadslandgoed De Kemphaan werd het boek corona-proof ten doop gehouden.

Bijzonder was ook dat de Amerikaanse ambassadeur Pete Hoekstra tijdens zijn fietstour door Nederland ook Almere aandeed, speciaal om mijn boek in ontvangst te nemen. Zoals bekend speelt mijn boek zich zowel in Almere als Amerika af.

Ambassadeur Pete Hoekstra kwam het boek in Almere ophalen.

Daarnaast is er interesse van sites die zich op Amerika richten. Kortom: we mogen niet mopperen over de start. Ik hou je op de hoogte!

Tags, , , , , , , , , ,

Happen

Ik loop in korte broek over de heide als ik een vrouw nader die op een bankje een boek leest.
Een hond, formaat koe, davert wild om haar heen – onaangelijnd.
Terwijl ik de locatie nader, hou ik het vierpotige ongeleide projectiel goed in de gaten.
De vrouw doet dat niet, die is diep verzonken in haar boek.
Ik mag hopen dat ze mijn roman Gouden Bergen leest, maar het zal De Zeven Zussen wel zijn.
Dan galoppeert het kwijlende kalf recht op mij af en springt met zijn natte poten tegen mijn buik aan, om daarna met kracht zijn kop in mijn edele delen te duwen. Vervolgens schraapt het beest met zijn scherpe tanden langs mijn ontblote kuiten.
Het doet zeer.
‘Verdomme, hou je hond eens wat beter in de gaten’, mopper ik.
‘Ach Sheba doet niks hoor’, reageert de vrouw.
Als ik verongelijkt verder loopt merk ik dat er bloed langs mijn kuit sijpelt.
Boos loop ik terug: ‘Nou, jouw Sheba heeft me anders wel mooi gebeten.’
Met een flinke dosis desinteresse bekijkt de vrouw de wond op mijn blote kuit.
‘Dat was geen bijten, dat was happen.’
Ik slaak een moedeloze zucht. Deze verbale strijd ga ik verliezen.
Dit moet een politica zijn.

Tags, , , , , , ,

Tegen

Ik adviseer u deze column uit te printen en ergens op een veilige plek te bewaren.
Ik verklaar hierbij namelijk plechtig dat ik tegen pandemieën ben.
Dat zal u waarschijnlijk op dit moment een biet wezen, want ieder zinnig mens is tegen pandemieën.
Maar ik zeg het toch maar even.
Je weet nooit. Zwarte Piet was vroeger ook geen racist.
Misschien dat pandemieën over tien jaar zo vaak voorkomen dat er telkens positieve gevolgen zijn voor het klimaat, het milieu en effectief of zo.
Dan wil ik tegen die tijd toch iedereen er even op wijzen dat ik in 2020 een column schreef waarin ik verklaarde tegen pandemieën te zijn.
Ik bedoel: pandemieën zijn niet leuk. Er gaan mensen aan dood. We moeten een mondkapje dragen tot er eindelijk eens een vaccin is uitgevonden en je mag onbekenden niet zoenen.
Nou, daar ben ik gewoon héél erg tegen.
Ik ga komende zaterdag met een spanddoek over de Grote Markt lopen. Daarop staat: ‘PANDEMIE – WIL IK NIE’.
Oké, het rijmt niet echt lekker. Maar de boodschap is duidelijk.
En als het in 2030 politiek correct is om vóór pandemieën te zijn, kunnen ze deze column erbij pakken en hoofdschuddend zeggen: die Beijer was ooit tegen pandemieën, de asociaal.

Tags, , , , , , , ,

Kingszen

“En als je de Boer trekt dan is het ‘snake eyes’. Dan moet iedere speler jouw blik ontwijken. Als iemand dat niet doet, moet hij een shotje nemen.”
De spelleider, zo’n 35 jaar jonger dan ik, legt me het kaartspel Kingszen uit.
Vooral populair bij jongeren om zich ‘in te drinken’. Daarbij zuipen ze zich in snel tempo thuis al ladderzat, waardoor ze – later in de uitgaansnacht – geen dure drankjes in de horeca-gelegenheden hoeven te kopen.
Ik luister naar de spelregels met een verbijstering die bij een 59-jarige hoort.
Elke getrokken speelkaart staat voor een opdracht die steeds op hetzelfde neerkomt: je moet een ‘shotje’ drinken.
Of vier shotjes, of negen. Maakt niet uit – als je maar zuipt.
Gelukkig heb ik vooraf met mijn medespelers afgesproken dat ik het spel met kraanwater meespeel.
Flauw misschien, maar ervaring is nu eenmaal de optelsom van gemaakte fouten in je leven.
Terwijl mijn medespelers steeds waziger uit hun ogen kijken, vertellen ze met dubbele tong dat er nog heftiger indrink-spelletjes bestaan dan Kingszen.
Bussen, bijvoorbeeld.
Ik ga het hier niet uitleggen, maar het idee is hetzelfde: je zuipt je alleen nóg sneller laveloos.
Die jeugd van tegenwoordig…
Ik deed in mijn jeugd alleen drankspelletjes met bier.

Tags, , , , , , , , , ,