Tag Archive journalisten

Stop de pers?

‘Als de pers nu eens stopte met de berichtgeving over die rellen, dan kreeg dat tuig geen aandacht en was het snel afgelopen’
Deze, en soortgelijke, opmerkingen stonden maandagavond op de Facebook-tijdlijn van onze krant toen onze razende reporter verslag deed van de gebeurtenissen in het centrum van Stad. Politieauto’s togen naar het Stadhuisplein, bij het station reed een ME-busje en de GGD-teststraat werd beschermd. Jongeren verzamelden zich, staken vuurwerk af maar tot een escalatie kwam het uiteindelijk gelukkig niet.
We deden daar bijna live verslag van en lieten rond 21 uur weten dat de rust was wedergekeerd.

Ik ben journalist. De opmerking zoals hierboven omschreven maakt me niet boos (daar moet wel wat meer voor gebeuren na ruim 30 jaar journalistiek) maar wekt wel mijn oprechte verbazing.
Geen verslag meer doen? Denk even na: iedereen die in de buurt van het centrum woont ziet sirenes, hoort vuurwerk, is verontwaardigd. En dan zouden wij journalisten onze ogen moeten sluiten en de vingers in de oren moeten doen?

Nee, de pers moet ontzettend aanwezig zijn. Juist de ogen en de oren wijd openhouden. Er is iets gaande in dit land en dan moet je niet wegkijken. Júist niet wegkijken, maar signaleren.
De feiten brengen, ook al zijn ze niet plezierig. Laat er ophef over ontstaan en laat het gezonde verstand zegevieren. En onderneem vervolgens actie om dit te voorkomen.
Spreek die jongeren aan, straf ze als ze te ver gaan met hun protest.
Zijn ze erg jong? Neem contact op met de ouders.
Maar geef alsjeblieft niet de pers de schuld.

Tags, , , ,

Nou ja

Er trekt een virus door het land die vooral journalisten, deskundigen, presentatoren en politici in de greep houdt.
Het is het ‘nou ja’-virus.
Het kenmerkende symptoom is dat de woorden ‘nou ja’ aan het begin van een zin worden uitgesproken.
Een voorbeeld: een radiopresentator schakelt over naar de verkeersinformatiedienst.
“En Evert, het is een rustige ochtendspits geloof ik, hè?”
Deskundige Evert antwoordt dan: “Nou ja… er staat wel een file op de A2 richting Maastricht.”
De ‘nou ja…’ wordt niet uitgesproken als een vorm van verbazing (nou jáááááá..!!??) maar klinkt vooral betweterig.
Alsof de antwoordgever zijn autoriteit wil benadrukken.
“Mijnheer Jansen, u bent Neerlandicus. In het alfabet komt de letter B dus na de A? “
Jansen: “Nou ja… de B komt in ieder geval vóór de C”
Jansen had hier natuurlijk ook gewoon ‘ja’ kunnen antwoorden.
Maar hij moet op pedante toon zo nodig ‘nóu ja…’ er aan toevoegen.
Want hij weet het nu eenmaal beter.
Als je er op gaat letten vliegen de ‘nou ja’s…’ je om de oren in tv- en radioprogramma’s.
Ik zal in mijn volgende column wat meer voorbeelden geven.
Nou ja… in één van mijn toekomstige columns.

Tags, , , , , , , , , , , ,