Tag Archive Marcel Beijer

Uitroepteken

Mijn chef deelde mij als beginnend journalist nog net geen lijfstraf uit als ik in een artikel gebruik maakte van het uitroepteken. Het uitroepteken is namelijk een volstrekt overbodig leesteken. Een tekstschrijver die het uitroepteken gebruikt is kennelijk niet bij machte om zijn overmatige enthousiasme of verbazing (want dat is de functie van het uitroepteken) in woorden uit te drukken. In die grote onmacht rest er nog maar één oplossing: het uitroepteken!

Overschreeuwt
Het uitroepteken is een leesteken dat zichzelf voortdurend overschreeuwt! Lees deze zinnen maar eens zonder een grimas op je gezicht te trekken! Dat gaat gewoon niet! Het uitroepteken is verschrikkelijk!
Welke mogelijkheden hou je als schrijver nog over als je als schrijver enthousiast bent over iets, terwijl je het uitroepteken hebt gebruikt?!
Ja, je kan twee uitroeptekens plaatsen!! Dan sta je al bijna te schreeuwen!! Ik heb ook wel eens een artikel gelezen waar de schrijver in pure euforie drie uitroeptekens gebruikte!!!

Lettergrepen
Toch zien dergelijke schrijvers nog ontsnappingsmogelijkheden. Door de lettergrepen te benadrukken!!!
Zoals bijvoorbeeld: Het is hier fan-tas-tisch!!!!
Begrijpt u ‘m? De schrijver lijkt hier heel zijn arsenaal aan geestdrift er doorheen te hebben gejaagd!!!
Maar nee!!! Er zijn nog overtreffende trappen!!! Bijvoorbeeld door BLOKLETTERS TE GEBRUIKEN!!!!
Of nog erger: VETGEDRUKTE BLOKLETTERS!!!!

Dovemansoren
Regelmatig wijzen wij adverteerders erop dat het uitroepteken beter vermeden kan worden!!! Maar soms is dat aan do-ve-mans-oren gericht!!! Ze zijn zó enthousiast over hun dienst of product dat ze hun UIT-ROEP-TE-KEN KOES-TE-REN EN OP-EI-SEN!!!
ZE ZIJN ZO EX-TREEM UIT-GE-LA-TEN DAT HET LIJKT ALS-OF ZE BIN-NEN-KORT IN EEN DWANG-BUIS NAAR HET HOS-PI-TAAL VER-VOERD MOE-TEN WOR-DEN!!!
DAT HUN BE-TOOG ON-DER-TUS-SEN NIET MEER LEES-BAAR IS, WIL-LEN ZE GE-WOON NIET HO-REN!!!

Tags, , , , , ,

Ik wil…

Zondagochtend. De wethouder zit met zijn gezin aan de ontbijttafel.
“Jongens, we gaan vanmiddag gezellig naar oma Truusje!”
Zijn twee pubers hebben duidelijk geen zin: hij krijgt een dikke middelvinger.
“Luister snotapen”, probeert hij kalm te blijven. “We hebben hier vorig jaar een goed gesprek over gevoerd: elke eerste zondag van de maand gaan we naar oma Truusje. Punt uit.”
“Dat was geen goed gesprek”, zegt de puberzoon. “Je had dat vooraf allang met mama bekokstoofd. Bovendien waren dat afspraken voor 2019. Waarom gaan we in 2020 niet eens naar oma Betty? Die is veel liever.”
“Omdat de erfenis van oma Truusje veel hoger is dan…”
De wethouder krijgt onder tafel een trap van zijn echtgenote.
“…omdat we daar met beide oma’s afspraken over gemaakt hebben.”
De zoon ruikt bloed: “Waarom zijn wij nooit bij die afspraken betrokken?”
De wethouders hoofd loopt rood aan. “Laat ik er geen doekjes om winden: ik wil naar oma Truusje!”
“We kregen op school les over participatie”, mengt de puberdochter zich in het gesprek. “Ik leerde dat een zin die begint met ‘ik wil…’, niet onder participatie valt.
De wethouder staat ziedend van zijn stoel op.
“Ik wil dat je naar je kamer gaat, brutaal nest!”

Tags, , ,

Podcast site Luister Je Gelukkig

Deze week is de website https://www.luisterjegelukkig.nl online gegaan. De komende weken ga ik de eerste podcasts opnemen. In maart zullen de afleveringen online komen te staan.

In de podcast ga ik met personen in gesprek die door middel van een lied, boek, film of andere uiting geïnspireerd raakten in hun leven.
Via het antwoordformulier kunnen geïnteresseerden zich aanmelden om centraal te staan in een podcast-aflevering.
Om op die manier met hun verhaal ook weer anderen te inspireren.
Interesse? Je kan je hier aanmelden.  

Tags, , , ,

Vierde Rijk

“Landgenoten, welkom bij de partijconferentie 2024 van de nieuw opgerichte NSB Nederland. Overmorgen, twee jaar na de verkiezingen, begint onze grote overval op de vaderlandse democratie.”
– Applaus.
“Dank u, dank u. Wacht nog even met applaudisseren alstublieft. Ik wil graag nog even uitleggen hoe we deze briljante actie gaan uitvoeren.”
– Applaus.
“Zoals bekend hebben we – in voorbereiding op de gemeenteraadsverkiezingen van 2022 – flink geïnfiltreerd bij de politieke partijen in Nederland. Er zitten nu NSB’ers undercover in de Nederlandse gemeenteraden namens de VVD, PVV, maar ook bij de SP, PvdA en zelfs GroenLinks.”
– Gelach.
“Zoals afgesproken zullen zij zich overmorgen gaan afsplitsen van hun fracties en bekendmaken dat ze NSB’ers zijn. Dan hebben de gemeenteraden in ons land in één klap stevige NSB-fracties in de raad. We kunnen de lokale politiek om zeep helpen en verder groeien.”
– Gejuich.
“En zo komt dat Vierde Rijk toch heel dichtbij, mensen.”
– Gejoel.
“Deze actie had niet mogelijk geweest zonder de briljante ingeving van onze toekomstige Almeerse fractie die geïnspireerd raakte door de ommezwaai van Hassan Buyatui die zich van de communistische PvdA afsplitste en verder ging als NIDA.”
– Afkeurend gefluit.
“Natuurlijk. De PvdA en NIDA staan heel ver van ons schitterende gedachtegoed. Maar het leerde ons wel dat je zonder mee te doen aan de gemeenteraadsverkiezingen de democratie kunt omzeilen.”
– Staande ovatie.

Tags, , , , , , , , , , , , ,

Kijk eens goed naar deze foto

Bijgaande foto van huisfotograaf Fred Rotgans plaatsten we op de voorpagina van Almere DEZE WEEK. Ze zeggen wel eens dat ‘plaatjes meer doen dan praatjes’ en deze foto is daar een schoolvoorbeeld van. Qua moment, maar ook qua compositie: een prachtfoto.
De nieuwjaarsbijeenkomst van ondernemers en de gemeente is doorgaans tamelijk obligaat. Dit jaar was zanger Ruben Anthony gestrikt en die brak de boel eens lekker los, met als hoogtepunt het verzoek om een ‘selfie’ te mogen maken met de zaal.
Fotograaf Fred Rotgans reageerde alert en greep zijn kans: hij kroop voor de zanger op het podium en maakte een foto van het spontane selfie-moment.

Kijk eens goed

Kijk eens goed hoe alle mensen op het podium zichtbaar plezier beleven aan het spontane moment. Ruben Anthony heeft dit duidelijk vaker gedaan: hij lacht professioneel in de camera van zijn telefoon. Dirigent Hans Welle van het AJSO-orkest kan zijn lol niet op. Hij zakt door zijn knieën om zichzelf niet groter te maken dan het middelpunt: de zanger. Zijn mond staat wijd open van plezier. Presentatrice Estelle Levinson buigt ietsje naar binnen om het groepstafereel ‘klein’ te houden. Haar hoog opgetrokken wenkbrauwen verraden dat ze verrast is door het moment.

Bos bloemen

Danseres Shannon Croes staat aan de zijkant en kadert het frame af met een kleurrijke bos bloemen die uitnodigend op de camera gericht staat. Een vrolijke stip op het plaatje. Burgemeester Franc Weerwind torent hoog boven het gezelschap uit en ‘topt’ de groep in de hoogte af. Veel Almeerders zullen de burgemeester uitsluitend tegenkomen bij plechtige momenten, maar dat hij van oor tot oor kan lachen bewijst deze foto.

Rembrandt

Hier is niets vooropgezet, alles is spontaan en dat straalt er vanaf. Wie goed kijkt ziet uiterst rechts Annemarie Jorritsma vrolijk in haar handen klappen. Maar ook op al die andere gezichten is de verrassing van het moment af te lezen. De sepia-kleur van de menigte contrasteert met de groep op de voorgrond en geeft de foto een Rembrandt -achtige setting.
Ik ben een schrijver, maar weet hoe belangrijk een goede foto is.
En dit is een topfoto.
Chapeau, Fred Rotgans.

Tags, , , , , , , , , , , ,

Red light

Na het vertrek van V&D pleitte ik ooit op deze plek om in het verlaten winkelpand aan de Citadel een Indoor Red Light District te vestigen. Almere heeft immers nog geen rosse buurt en overdekt sekswerkers bekijken zal vast een wereldprimeur zijn.
Maar mijn visionaire genialiteit werd helaas niet op waarde geschat.
In plaats van gezellige rode lampjes koos de gemeente voor het kille Hudson Bay.
En die heeft de deuren nu ook gesloten.
Inmiddels lijkt mij de Zadelmakerstraat ook een betere locatie geworden voor een Almeerse ‘rubberdreef’. Het zal ongetwijfeld drukker worden in dit vergeten straatje. Wie weet wat dat voor gezellige middenstand aantrekt: kroegjes, eetkioskjes, heilsoldaten, condoomshops.
En het V&D-pand dan?
Oudere Almeerders herinneren zich ongetwijfeld nog het voormalige Circus. Dat was een soort overdekt markthalletje dat stond op de plek van het huidige pand dat ook Circus heet.
In het oude Circus zaten kleine winkeltjes als een bakker, toko, vishandel en linnengoedzaak.
Wie in Barcelona de Mercat de la Boqueria heeft bezocht, of Marche Saint-Quentin in Parijs, weet wat ik bedoel.
Dat is toch echt wat anders dan die ondergrondse en uitgestorven FoodPassage in de stad.
Wacht eens even: is dat geen mooie locatie voor het Red Light District?

Tags, , , , , , , , , , , , , , , , ,

Jo

Dit is het verhaal van Jo, ruim 80 jaar oud.
Jo die eens tijdens de Kerstdagen geveld was door de griep.
Zijn vrouw bereidde in de keuken het kerstdiner. Knus en warm.
Maar Jo zag in de hal nog de drie kerstpakketten staan.
Kerstpakketten van het Leger des Heils.
Als heilsoldaat was het Jo zijn taak die pakketten aan behoeftige Almeerders uit te delen.
Hij had er al een flink aantal weggebracht, maar omdat de griep hem geveld had, had hij de kracht niet meer om ook die laatste drie te bezorgen.
Jo kon het niet over zijn hart verkrijgen om straks aan de kerstdis te beginnen in de wetenschap dat drie Almeerse gezinnen het zonder kerstpakket moesten doen.
Juist zij die het zo zwaar hadden konden zo’n extraatje goed gebruiken.
Het eten zou hem niet smaken, het Kerstfeest zou zijn waarde verliezen.
Dus trok Jo zijn jas aan en bezorgde alsnog de pakketten bij de juiste adressen.
Blijdschap had hij in hun ogen gezien.
Rillend van de koorts kwam hij weer thuis en dook zijn bed in.
Nu was het pas écht Kerstmis.
Als iedereen was zoals Jo, waren er in de hele wereld geen rechters meer nodig.
Was er nergens oorlog.

Tags, , , , , , , , , ,

Duister figuur

Het is 19 uur.
Ik zit met mijn zoon voor de tv met een bord op schoot.
We schrikken als er hard op het raam wordt geklopt.
Voorzichtig open ik de voordeur en zie een in donkere kleding gehulde puber met een capuchon over zijn hoofd.
‘Bent u Marcel Beijer?’, vraagt het duistere figuur.
“Dat ligt eraan”, antwoord ik behoedzaam.
Ik heb de laatste anderhalf jaar geleerd op mijn hoede te zijn. Er zijn op de redactie van deze krant, maar ook privé, naar mijn persoontje wat nare mailtjes en bedreigingen gestuurd.
“U schrijft in de krant toch?”, zegt het jongmens.
Ontkennen is zinloos. Toevallig ligt een klauwhamer binnen grijpafstand. Mocht de puber kwaad in de zin hebben, kan ik me verdedigen.
“Gelukkig nieuwjaar namens uw eigen krant!”, zegt het mannetje opgewekt.
Zijn ogen twinkelen vrolijk als hij de krant aan me overhandigt.
Ik haal opgelucht adem en geef de jongen een fooi.
“Maar leg eens uit”, vraag ik. “Waarom klop je op het raam en bel je niet gewoon aan?”
“Misschien liggen er kleine kinderen te slapen”, reageert de jongen. “U zult vast niet blij zijn als ze wakker worden.”
Ik weet even niks te zeggen. Baal van mijn aanvankelijke achterdocht.
“Dankuwel en fijne feestdagen meneer”, zegt de jongen.
Ik sluit beschaamd de deur.

Tags, ,

Verward

“Zeg reiziger… weet u de weg naar het Nelson Mensdela-plein?”
De man die me aanspreekt op het busstation draagt een D66-button op zijn jas. De partij die het woord ‘bemanning’ wil vervangen door het genderneutrale ‘bemensing’.
“Bedoelt u mij?”, vraag ik. “‘Want meestal wordt ik aangesproken met ‘meneer.”
“Dat is fout!”, zegt de man. “Want u kunt wel een transgender zijn.”En dan voelde u zich nu gekwetst.”
“Nee hoor.” brom ik. “Ik ben niet zo van de fatsoenspolitie.”
“Niet???”, snuift de man beledigd. “Dan bent u zeker ook tegen het roetveegpieten-quotum?”
“Pardon?”
“Volgt u het nieuws soms niet? Elk beursgenoteerd bedrijf moet straks 30% roetveegpieten hebben. Dat heeft de regering democratisch bepaald. En in het bedrijfsleven moeten vrouwen voortaan gelijk worden gesteld aan werkzoekende sekswerkers met een functiebeperking.”
“Ik denk dat u wat zaken door elkaar haalt.”
“Zeker niet! Als straks op 25 december het Winterfeest is geweest, zullen nieuwe Nederlanders in vuurwerkvrije zones voortaan vegetarische dieren weren uit het circus.”
“Meneer, u spreekt wartaal.”
“Misschien heeft u gelijk, reiziger. Er zijn immers steeds meer verwarde mensen. Maar dat bepaalt u niet. Bij D66 bepalen we dat met een referendum.”
De button denkt even na.
“Of hadden we dat nu juist afgeschaft?”

Tags, , , , , , , , , , ,

Guus!

Als puber speelde ik regelmatig voor Zwarte Piet. Meestal op een Bussumse school.
Zwaaiend met een stevige roe dreigde ik die kleine kakkertjes (blank en zwart) mee in de zak naar Spanje te nemen.
De ouders moesten er toen om lachen. In deze tijd zouden ze me voor de rechter slepen, vrees ik..
Die ‘getraumatiseerde’ kinderen van toen zijn nu overigens best goed terecht gekomen, hoor. Ze verdienen waarschijnlijk allemaal meer dan ik.
Niemand had toen nog problemen met Zwarte Piet. Een lief moedertje van de school had me gitzwart geschminkt, met felrode lippen en blinkende gouden oorringen.
Ik heb overigens geen probleem met roetveegpieten. Alleen lastig als die bij familie of bekenden moeten spelen; ze worden herkend.
Maar goed, dat overkwam me zelf ook eens toen ik als Zwarte Piet bij Nieuwenoord moest spelen. Dat was een centrum in Baarn waar zwakzinnigen woonden.
Mijn oudere broer Guus werkte daar destijds als groepsleider op één van de woonpaviljoens.
Toen ik als Zwarte Piet uit de koets stapte, vielen de bewoners mij enthousiast om de nek.
‘Guus! Onze Guus is er bij!’
Ze wezen naar Zwarte Piet, naar mij.
Ik leek kennelijk zo op mijn broer dat ze door de zwarte façade heen keken.
Je zou het iedereen toewensen.

Tags, , , , , , , ,